Panasonic Lumix GF3 – zgrabny, inteligentny maluch [test]

Zmiany w konstrukcji nowego Lumixa GF3 są znaczące. Panasonic GF3 jest dużo mniejszy od wcześniejszych aparatów z serii GF: jego wymiary to 107,7 x 67,1 x 32,5 mm, waga – tylko 225 g (bez akumulatora i obiektywu). Waży 40 g mniej niż poprzednik i tyle samo, ile zaprezentowany ostatnio Sony C3. Panasonic Lumix GF3 to bardzo mały aparat, zwłaszcza z obiektywem 14 mm pancake. Bezproblemowo mieści się w kieszeni czy torbie. W porównaniu z Lumixem GF1 wygląda jak kilkuletni chłopak przy dorastającym nastolatku.

Elementem, na który najbardziej narzekałem podczas testów poprzednich Lumixów z serii GF, był zbyt mały, śliski grip. Aparaty stosunkowo łatwo wysuwały się z ręki. Lumix GF3 ma natomiast zgrabny, stylowy korpus z wyraźnie zarysowanym uchwytem z przodu. Przy pomniejszonej konstrukcji i tylko nieco mniejszej wadze powiększony grip świetnie spełnia swoją funkcję. Mimo że uchwyt nie jest wyłożony antypoślizgowym materiałem, to jednak zgrabny bezlusterkowiec świetnie leży w dłoni i z niej nie wypada. Duży plus.

Nikon D5100 – test [część 2]

W popularnych aparatach nie może być zbyt wiele przycisków. GF3, w porównaniu z GF1, został niemal wykastrowany z większości guzików funkcyjnych. Zniknęły: port akcesoriów, mikrofon stereo (zamieniono go na malutki mono), pokrętło sterujące z tyłu i cała masa przycisków.

Oznacza to, że do Lumixa GF3 nie da się podłączyć w żaden sposób (nie ma też wejścia/wyjścia audio) mikrofonu stereofonicznego. Jeśli ktoś chce się bawić w poważnego filmowca, to musi sięgnąć po droższe modele Lumixów. Można też zapomnieć o połączeniu zewnętrznej lampy błyskowej czy wizjera.

Funkcje chwalonego kontrolera (pokrętła sterującego) z tyłu przejął obrotowy pierścień znajdujący się z tyłu, wokół przycisku MENU/SET. Jest to rozwiązanie stosowane w części aparatów (większości lustrzanek Canona czy NEX-ach), nieco bardziej uniwersalne, a dla niektórych prostsze w obsłudze. Kontroler jest jednak o wiele wydajniejszy przy manualnych ustawieniach. Wielka szkoda, bo pokrętła tego typu występują chyba we wszystkich Lumixach G i wielu kompaktach.

Za te wszystkie zmiany stawiam wielki minus (mikrofonu nie mogę przeboleć!), ale z drugiej strony jeśli ma to być aparat prosty w obsłudze dla każdego, to producent musiał wprowadzić ograniczenia.

Z tyłu znajduje się 3-calowy ekran dotykowy LCD o dosyć przeciętnej rozdzielczości 460 tys. pikseli. Szkoda, że nie zastosowano ekranu o lepszej rozdzielczości, np. 921 tys. pikseli. Ekran na szczęście spełnia swoje zadanie. Gwarantuje niezłe kolory, kontrast oraz kąty widzenia. Funkcja dotyku działa poprawnie, odnoszę wrażenie, że nawet odrobię lepiej niż w GF2.

Niestety, wygląda na to, że nadal jest to ekran rezystancyjny, czyli taki, który trzeba nieco docisnąć, aby wykrył dotyk. Nie wystarczy delikatne muśnięcie. Daleko mu do czułości, jaką cechuje się np. iPhone.