Simon Duhamel - artysta, który utkwił między fotografią a iluzją

Konceptualna fotografia portretowa jest niezmiernie trudną sztuką. Oprócz założeń, które należy zrealizować podczas projektu, wypada wszystko ubrać w estetyczną formę. Simon Duhamel jest jednym z nielicznych fotografów, który opanował tę sztukę do perfekcji. Jego zdjęcia cechują się pastelowymi barwami oraz doskonałym naświetleniem i liniami prowadzącymi. Mieliśmy okazję porozmawiać z tym fotografem.

Marcin Watemborski: Czy fotografia od zawsze była Twoją pasją?

Simon Duhamel: Studiowałem zarządzanie, ale szybko zdałem sobie sprawę z tego, że nie mógłbym pracować pod krawatem. Wskoczyłem na statek i popłynąłem studiować coś związanego z filmem i trafiłem na studia w Dawson Institure of Photograph, które ukończyłem w 2006. Od tamtego czasu pracuję jako fotograf komercyjny.

Biznesowa strona mnie jednak nigdy nie mnie nie opuściła. Zbudowałem dwa studia, które dzieliłem z innymi fotografami, tworząc własną agencję – Consulat. Zarządzamy czteroma studiami o łącznej powierzchni ponad 900 metrów kwadratowych, gdzie inni wolni strzelcy mogą znaleźć miejsce dla siebie.

Fotografia pojawiła się w moim życiu w chwili, kiedy nie myślałem, że mógłbym zostać artystą. Na początku chodziło tylko o technikę. Obecnie koncentruję się na pracy kreatywnej, gdzie moge wyrazić siebie nie tylko jako fotografa reklamowe, ale i artystę.
© Simon Duhamel / simonduhamel.com

Marcin Watemborski: Czy fotografia od zawsze była Twoją pasją?

Simon Duhamel: Studiowałem zarządzanie, ale szybko zdałem sobie sprawę z tego, że nie mógłbym pracować pod krawatem. Wskoczyłem na statek i popłynąłem studiować coś związanego z filmem i trafiłem na studia w Dawson Institure of Photograph, które ukończyłem w 2006. Od tamtego czasu pracuję jako fotograf komercyjny.

Biznesowa strona mnie jednak nigdy nie mnie nie opuściła. Zbudowałem dwa studia, które dzieliłem z innymi fotografami, tworząc własną agencję – Consulat. Zarządzamy czteroma studiami o łącznej powierzchni ponad 900 metrów kwadratowych, gdzie inni wolni strzelcy mogą znaleźć miejsce dla siebie.

Fotografia pojawiła się w moim życiu w chwili, kiedy nie myślałem, że mógłbym zostać artystą. Na początku chodziło tylko o technikę. Obecnie koncentruję się na pracy kreatywnej, gdzie moge wyrazić siebie nie tylko jako fotografa reklamowe, ale i artystę.

Jak się czujesz, kiedy robisz zdjęcia?

Moja praca jest bardzo złożona. Kiedy fotografuję, szukam czegoś bardzo specyficznego. Nie próbuję zrobić zdjęć według planu – obrazki rozwijają się same podczas sesji, zwłaszcza kiedy mamy doskonałą pozę i odpowiednią mimikę, by wyrzucić z siebie emocje.

Moi bohaterowie nie do końca są sobą – proszę ich o wyrażanie konkretnych uczuć i pokazanie ekspresji.
© Simon Duhamel / simonduhamel.com

Jak się czujesz, kiedy robisz zdjęcia?

Moja praca jest bardzo złożona. Kiedy fotografuję, szukam czegoś bardzo specyficznego. Nie próbuję zrobić zdjęć według planu – obrazki rozwijają się same podczas sesji, zwłaszcza kiedy mamy doskonałą pozę i odpowiednią mimikę, by wyrzucić z siebie emocje.

Moi bohaterowie nie do końca są sobą – proszę ich o wyrażanie konkretnych uczuć i pokazanie ekspresji.

Prezentujemy aż 3 twoje projekty - „Bloom Maestro”, „In Between” oraz „Skintone”. Mógłbyś powiedzieć coś o każdym z nich?

„Bloom Maestro” wynikło z nawiązania współpracy z francuskim dyrektorem kreatywnym oraz artystą z zakresu grafiki trójwymiarowej – Benoitem Challandem. Instrumenty były już w jego głowie. Moim zadaniem było ukazanie relacji między bohaterami projektu, a sceną.

Muzyka jest bardzo emocjonalna. Chciałem, by bohaterowie odzwierciedlili te uczucia względem instrumentów. Są oni przedstawieni w bardzo graficzny sposób by pokazać zależność pewnej władzy.

„In Between” jest specyficzne. Wszyscy mamy już za sobą nasze nastoletnie czasy, ale dla wszystkich z nas był to okres, który określił nasze dorosłe życia. Chciałem ukazać okres przejścia z dzieciństwa w dorosłość. Okno wydawało się idealnym symbolem do tego, ponieważ oddziela komfort i ciepło domu, który jest za bohaterem od tego, co przed nim – nieznanej rzeczywistości. Każdy bohater zdjęcia znajduje się pomiędzy tymi dwoma światami. Taka forma przedstawienia pozwala odbiorcy na spojrzenie na modeli w trakcie definiowania ich wrażliwości.

Ostatni projekt, „Skintone”, to seria portretów stworzona na potrzeby paryskiej wystawy. Do tamtego czasu moje portfolio składało się z portretów tylko białych osób, które nie odzwierciedlały mojego otoczenia. Chciałem wyrazić mój sprzeciw, ponieważ nie ie ocenia się ludzi po kolorze skóry. Dodałem trochę kolorów do zdjęć, by zmienić naturalny odbiór koloru skóry, tak byśmy mogli patrzeć na to, co nas różni – naszą fizjonomię.
© Simon Duhamel / simonduhamel.com

Prezentujemy aż 3 twoje projekty - „Bloom Maestro”, „In Between” oraz „Skintone”. Mógłbyś powiedzieć coś o każdym z nich?

„Bloom Maestro” wynikło z nawiązania współpracy z francuskim dyrektorem kreatywnym oraz artystą z zakresu grafiki trójwymiarowej – Benoitem Challandem. Instrumenty były już w jego głowie. Moim zadaniem było ukazanie relacji między bohaterami projektu, a sceną.

Muzyka jest bardzo emocjonalna. Chciałem, by bohaterowie odzwierciedlili te uczucia względem instrumentów. Są oni przedstawieni w bardzo graficzny sposób by pokazać zależność pewnej władzy.

„In Between” jest specyficzne. Wszyscy mamy już za sobą nasze nastoletnie czasy, ale dla wszystkich z nas był to okres, który określił nasze dorosłe życia. Chciałem ukazać okres przejścia z dzieciństwa w dorosłość. Okno wydawało się idealnym symbolem do tego, ponieważ oddziela komfort i ciepło domu, który jest za bohaterem od tego, co przed nim – nieznanej rzeczywistości. Każdy bohater zdjęcia znajduje się pomiędzy tymi dwoma światami. Taka forma przedstawienia pozwala odbiorcy na spojrzenie na modeli w trakcie definiowania ich wrażliwości.

Ostatni projekt, „Skintone”, to seria portretów stworzona na potrzeby paryskiej wystawy. Do tamtego czasu moje portfolio składało się z portretów tylko białych osób, które nie odzwierciedlały mojego otoczenia. Chciałem wyrazić mój sprzeciw, ponieważ nie ie ocenia się ludzi po kolorze skóry. Dodałem trochę kolorów do zdjęć, by zmienić naturalny odbiór koloru skóry, tak byśmy mogli patrzeć na to, co nas różni – naszą fizjonomię.

Jakiego sprzętu używasz do realizacji swoich wizji?

Robię zdjęcia Canonem 5Ds ze stałkami albo PhaseOne  IQ260 –  z obiektywami stałoogniskowymi Schneider Kreuznach. Głównie pracuję z lampami Profoto z różnymi modyfikatorami. Zawsze towarzyszy mi statyw – gdy mój kadr jest gotowy, mogę skoncentrować się więzi z modelem.

Często robię zdjęcia, których używam jako teł i łącze z portretami modeli w postprodukcji. Dzięki temu moje kompozycje są z góry określone, a bohater zdjęcia ma swoje konkretne miejsce w kadrze, gdzie może wyrazić siebie.

Przy sesjach wykorzystuję tethering z Capture One albo DragonFrame, zależnie od tego, czego potrzebuję i co chcę osiągnąć. Zawsze używam podglądu na żywo, ponieważ pomaga mi to zwizualizować to, jak będzie wyglądał końcowy obrazek i gdzie wpasuje się model.
© Simon Duhamel / simonduhamel.com

Jakiego sprzętu używasz do realizacji swoich wizji?

Robię zdjęcia Canonem 5Ds ze stałkami albo PhaseOne IQ260 – z obiektywami stałoogniskowymi Schneider Kreuznach. Głównie pracuję z lampami Profoto z różnymi modyfikatorami. Zawsze towarzyszy mi statyw – gdy mój kadr jest gotowy, mogę skoncentrować się więzi z modelem.

Często robię zdjęcia, których używam jako teł i łącze z portretami modeli w postprodukcji. Dzięki temu moje kompozycje są z góry określone, a bohater zdjęcia ma swoje konkretne miejsce w kadrze, gdzie może wyrazić siebie.

Przy sesjach wykorzystuję tethering z Capture One albo DragonFrame, zależnie od tego, czego potrzebuję i co chcę osiągnąć. Zawsze używam podglądu na żywo, ponieważ pomaga mi to zwizualizować to, jak będzie wyglądał końcowy obrazek i gdzie wpasuje się model.

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autora.
© Simon Duhamel / simonduhamel.com

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autora.

© Simon Duhamel / simonduhamel.com

Zobacz również: Narzędzia korekcji skóry w darmowym Gimpie

© Simon Duhamel / simonduhamel.com
© Simon Duhamel / simonduhamel.com
© Simon Duhamel / simonduhamel.com
© Simon Duhamel / simonduhamel.com
© Simon Duhamel / simonduhamel.com
© Simon Duhamel / simonduhamel.com
Podziel się:

Przeczytaj także:

Ten artykuł ma 1 komentarz

Pokaż wszystkie komentarze

Także w kategorii Inspiracje:

Sebastian Janicki tłumaczy, jak dostrzec niedostrzegalne Turecka incepcja Aydina Büyüktasa Kreatywny przekręt: 6 fotografów, 1 model - zobacz zaskakujący rezultat sesji Uroczy dziecięcy świat w oczach Iwony Podlasińskiej Niepokojące wizje paraliżu sennego na zdjęciach Nicolasa Bruno Portrety twardzieli z największego, nowozelandzkiego gangu Mroźny reportaż z najzimniejszego miejsca na świecie, gdzie temperatura sięga -71.2 C Portret telefonem? Dlaczego nie! – prezentujemy fragment projektu „i like my i” Łukasza Gawrońskiego Tajwańska para sparodiowała projekt #FollowMeTo Jakie są „Kobiety” w albumie Andrzeja „Fetisha” Frankowskiego? Arne Svenson pokazuje na czym polega fotografowanie z ukrycia w swoich dwóch projektach Podwodna jaskinia w Meksyku sfilmowana z czułością ISO 50000 „Pewnego razu na Kazimierzu” - fotograficzna historia rodziny żydowskiego krawca z przedwojennego Krakowa Poznajcie Cheeto – kotkę, która stała się muzą fotografa, inspiruje go i zmieniła podejście do życia Pełne radości zdjęcia dokumentujące dorastanie dzieci w projekcie Tomasza Laskowskiego Oto 9-letnia dziewczynka, która jest świetnym fotografem ślubnym Tim Samuel ujął na zdjęciu rybkę uwięzioną w meduzie Jak zrobić zdjęcie reklamowe dla „podwodnej” restauracji? Julia Kaczorowska pokazuje, jak wyglądają „WZORY” na ciele osób z bielactwem Lorenzo Grifantini pokazuje jak wygląda „włoskie lato” Jak sprawdza się Hasselblad H5D z lampami Broncolor Siros L w kraju kwitnącej wiśni? Fotografia uliczna pozbawiona twarzy w projekcie Diego Bardone Czym jest "zapach życia" w architektonicznym ujęciu Bruno Candiotto? Artur Stanisz rejestruje niesamowite chwile, dodając do nich szczyptę swoich przeżyć

Popularne w tym tygodniu:

Cała prawda o tym, jak powstają zdjęcia, które zachwycają Internet Stacje metra za czasów ZSRR wyglądały przepięknie. Oto zdjęcia, które pokazują je jako prawdziwe dzieła sztuki Sebastian Janicki tłumaczy, jak dostrzec niedostrzegalne Co jest kluczem do dobrego portretu? Opowiada Szymon Szcześniak Techno i dragi, czyli jak wyglądają ludzie po wyjściu z najsłynniejszego klubu w Berlinie Fotograf oświadczył się pod osłoną zorzy polarnej. Zdjęcia z tego wydarzenia są przepiękne! Karolina Piórkowska łapie wyjątkowe chwile z życia dzieci w dokumentalnym stylu Prawie 100 zdjęć ze wschodu. Alexander Petrosyan opowiedział nam o fotografowaniu na ulicach Rosji Autyzm syna jest dla niej inspiracją do robienia tych emocjonalnych zdjęć Te zdjęcia poszły za grube miliony. Oto 10 najdroższych fotografii świata Natura, czarnobiel i długi czas naświetlania nadają dramaturgii zdjęciom George’a Digalakisa Najstarsza fotografia Paryża jest również pierwszym w historii zdjęciem, na którym widać ludzi