Fotoblogia.pl

Noc Muzeów 2012 – co oferuje fotografom?

Piotr Dopart — Thu, 17 May 2012 05:00:49 +0000

fot. Noc-Muzeow.pl

W weekendową noc z 19 na 20 maja w niemal całej Polsce odbędzie się doroczna Europejska Noc Muzeów 2012. Muzea i galerie w całej Polsce udostępnią swoje zbiory i przygotują inne atrakcje, wszystko to za grosze. Czym ten muzealny festiwal kusi pasjonatów malowania światłem?

Poza jednym wyjątkiem, we wszystkich miastach obchody zaczną się 19 maja, a muzea w większości przypadków czynne będą do godziny 1:00 dnia 20 maja – niektóre zostaną zamknięte jeszcze przed północą. Wspomniane odstępstwo to Kraków, w którym ENM odbędzie się w nocy z 18/19 maja – czyli jeden dzień wcześniej. Zestawienie zacznę od stolicy, gdyż w przeciwieństwie do większości pozostałych miast będzie oferowała sporo atrakcji, które zainteresować mogą pasjonatów fotografii.

Fotoblogia w Szanghaju na HP Global Influencer Summit [fotorelacja]

Warszawa

Z pewnością na pierwszy ogień powinna pójść Warszawska Szkoła Fotografii (ul. Łazienkowska 14). Wśród atrakcji znajdziecie cykl cyjanotypii Małgorzaty Mikołajczyk i zdjęcia Łukasza Pietuchowskiego wykonane w technice mokrego kolodionu. 19 maja godzinie 20:00 rozpocznie się 40-minutowa projekcja filmu „Paparazzi” w reżyserii Piotra Bernasia, który pokazuje jedne z najważniejszych w Polsce wydarzeń medialnych roku 2010 z punktu widzenia codziennej pracy paparazziego – Przemysława Stoppy. „Paparazzi” otrzymał m.in. nagrodę Europejskiej Akademii Filmowej (EFA). O 20:45 odbędzie się spotkanie i rozmowa z reżyserem filmu. Prowadzącym będzie Marian Schmidt – dyrektor i założyciel WSF.

W polu zainteresowania fotografów o filmowych zapędach powinna również znaleźć się oferta Warszawskiej Szkoły Filmowej (ul. Gen. Zajączka 7). W przeciwieństwie do innych galerii filmówka otwiera podwoje już o 12:00. Czysto wizualna część zaczyna się o 16:30, kiedy zbłądzić będzie można na godzinny wstęp do Kursu Charakteryzacji Filmowej (co nie oznacza, że nie przyda się też podczas sesji foto), prowadzony przez Ewę Symko-Marczewską. O 17:00 19 maja odbędzie się projekcja etiud studentów Warszawskiej Szkoły Filmowej, o 18:00 Nitrolekcja Filmoteki Narodowej, czyli prezentacja o konserwacji i digitalizacji starych taśm filmowych. Na 19:00 zaplanowano pokaz Polskich Kronik Filmowych, a na 20:00 projekcję zrekonstruowanych przez Filmotekę Narodową filmów „Dla Ciebie Polsko” (1920) i „Cud nad Wisłą” (1921).

Fot. na lic. CC / Noc-Muzeow.pl

Narodowa Galeria Sztuki Zachęta (Pl. Małachowskiego 3) zaprasza z kolei na wystawę „Emotikon. Robert Rumas & Piotr Wyrzykowski” – podsumowanie wyprawy autorów po krajach Europy Wschodniej i Azji Mniejszej (Ukrainie, Turcji, Rumunii oraz Gruzji). Zamiarem artystów było „stworzenie wystawy, która dzięki fotografiom, plikom dźwiękowym, dokumentacji wideo i obiektom stanie się wehikułem emocji i nastrojów: tych zgromadzonych w czasie wyprawy i również tych na nowo budzących się podczas oglądania Emotikonu – zaskakujących zarówno samych autorów, jak i odbiorców”. Może być interesująco.

Photoville 2012 – fotograficzna wioska jak kontenerowiec

Z kolei Galeria Muzeum Drukarstwa w budowie (ul. Marszałkowska 3/5) oferuje m.in. wystawy warszawskiej fotografii reportażowej Pawła Tarasiewicza i fotografii nagrodzonych w Ogólnopolskim Konkursie Fotografii Prasowej – Grand Press Photo.

Fotograficznie będzie też w Traffic Clubie (ul. Bracka 25), gdzie w godz. 22:00 – 24:00 odbywać się będzie wystawa fotografii „Moja Warszawa Nieznana„. Ekspozycja ta stanowi podsumowanie konkursu fotograficznego dla mieszkańców Warszawy, mającego na celu przedstawienie stolicy z perspektywy jej mieszkańców.

Ostatnią warszawską ciekawostką jest Noc Muzeów w budynku PAST-y (ul. Zielna 39), która zacznie się już o godz. 18:00 i zakończy o północy. Otwarty będzie taras z widokiem na cztery strony świata, co pozwoli na podziwianie panoramy Warszawy ze ścisłego centrum oraz na wykonanie ciekawych fotografii. Organizator zapowiada również konkurs fotograficzny, choć nie zdradza żadnych szczegółów.

Wrocław

Tegoroczna Europejska Stolica Kultury na noc 19/20 maja zafundowała fotografom coś, co przyjaciółka określa mianem totalnego wypychu – nie pierwszy raz zresztą, z tego, co się dowiedziałem od kilkorga mieszkańców. We Wrocławiu odbędzie się właściwie tylko jedna wystawa interesująca z fotograficznego punktu widzenia. Browar Mieszczański Wrocław (ul. Hubska 44-48) zaprasza na trwającą do początku czerwca wystawę prac Gregora Laubscha. Ten berliński fotograf specjalizujący się w zdjęciach portretowych wystawia swoje dzieła w ramach ekspozycji pt. „Rytuał”. Warto zobaczyć, jeśli ktoś jeszcze tego nie zrobił. Miejmy nadzieję, że ta skromna oferta wystarczy mieszkańcom stolicy Dolnego Śląska…

Gregor Laubsch, "Rytuał"

Polacy nagrodzeni w kategorii profesjonalnej Sony World Photography Awards 2012

Kraków

O wiele lepiej pod względem fotograficznym wypadł Kraków. Nic dziwnego zresztą, skoro w grodzie Kraka znajduje się chociażby Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego. Mieszcząca się przy ulicy Józefitów 16 placówka zaprasza 18 maja w godz. 19:00 – 1:00 na „Teatr Świetlny – 100-lecie kina w Krakowie”, czyli prezentację zabytkowych projektorów filmowych ze zbiorów MHF, projekcje archiwalnych filmów o Krakowie, możliwość wykonania zdjęcia w atelier fotograficznym stylizowanym na przełom XIX i XX w. Będzie można podziwiać ekspozycję stałą, „Z dziejów fotografii”, oraz ekspozycję czasową „Twarzą w twarz – fotografia Piotra Topperzera”. Z kolei na pobliskim placu Inwalidów będzie się odbywała wystawa „Jeden dzień z życia miasta”.

Interesująco prezentuje się oferta Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie (Rynek Główny 25), które chce przyciągnąć zwiedzających, organizując w ramach ENM 2012 „Noc Surrealizmu”. W programie znajdą się spacery po wystawie „Wierność obrazów. René Magritte i fotografia„, które rozpoczną się 18 maja o godz. 17:00 i 19:00. W zwiedzaniu towarzyszyć będzie kuratorka wystawy, Natalia Żak. „Wierność obrazów” włączona jest w główny program Miesiąca Fotografii w Krakowie. Z kolei w godzinach 20:00 – 22:30 odbędzie się event „Atelier Magritte, czyli zrób sobie surrealistyczne zdjęcie”. Fotograf Paweł Wodnicki będzie wykonywał surrealistyczne portrety zwiedzających, odbitki będzie można bezpłatnie otrzymać w Laboratorium Foto Ostrowski.

Olbrzym, Paul Nouge (1937), fot. na lic. CC / Noc-Muzeow.pl

Inne wystawy wchodzące w skład programu MFK będzie można zobaczyć w MOCAK-u, przy ul. Lipowej 4, a także w Centrum Kultury Japońskiej Manggha (ul. M. Konopnickiej 26). Będą to: wystawa Siergieja Bratkowa (MOCAK) i projekt Lieko Shiga – Kanarek (CKJM). Tymczasem 18 maja w godz. 20:00 – 22:00 w Galerii Sztuki Współczesnej Strefa A (ul. Stolarska 6/9) będzie można oglądać wystawę fotografii Georgii Krawiec – „Exodus”. Projekt powstał z inspiracji dramatem Karen Karin Rosenberg „Pokazała mu, jak rzuca się tortem” i stanowić ma przede wszystkim wizualną interpretację określeń bohaterki dramatu. Listę krakowskich atrakcji zamyka Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie, które w budynku „Esterka” przy ul. Krakowskiej 46 prezentowało będzie wystawę „Rodzina i ziemia. Sally Mann”, odbywającą się w ramach Festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie.

Miesiąc Fotografii w Krakowie nadchodzi – oto program

Łódź

Noc Muzeów 2012 w filmowej Łodzi także kieruje do zwiedzających interesującą ofertę. Muzeum Miasta Łodzi (Pałac Poznańskich, ul. Ogrodowa 15 i Oddział Kultur i Tradycji Wyznaniowych, Plac Wolności 2) zaprasza 19 maja na prezentację fotograficzną ukazującą wybrzeża Bałtyku i złoża bursztynu, a także „Uwikłane w płeć. Wystawa fotografii z kolekcji Joanny i Krzysztofa Madelskich” w ramach Fotofestiwalu 2012 -wystawę przedstawiającą polską fotografię powojenną, tworzącą panoramę, która opisuje wizerunek oraz tożsamość współczesnej kobiety. W Willi Grohmana (ul. Tylna 9/11) będzie można oglądać inne prace prezentowane na Festiwalu Fotografii w Łodzi – wystawę zbiorową „Obraz Zmian” (Daya Cahen, Yann Gross, Lucia Nimcova, Heidrun Holzfeind, Joachim Schmid, Shimon Attie, Nate Larson, Marni Shindelman) i prezentację kolektywów fotograficznych Sputnik Photos, Terra Project, NoorImages, Verso image i Collectives Encounters.

Pałac Poznańskich, Łódź (Fot. na lic. CC / Noc-Muzeow.pl)

19 maja w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Teatralnej i Telewizyjnej im. Leona Shillera (ul. Targowa 61/63) w Budynku Z odbędzie się wystawa zdjęć Jerzego Neugebauera – portrety słynnych polskich aktorów i twórców filmowych z lat 60. i 70. Wystawa fotografii znajdzie się również w Budynku Centrum Nowych Mediów i na ogrodzeniu PWSFTviT od ul. Targowej.

W Galerii Multimedialnej Centrum Dialogu im. Marka Edelmana (Plac Wolności 5) będzie można zobaczyć wystawę zdjęć wykonanych podczas tegorocznych Kulturaliów w ramach Dni Kultury Polskiej i Rosyjskiej. Autorami zdjęć są Krzysztof Cytacki i Kamila Bogulewska. Zdjęcia wyświetlane będą na ekranach umieszczonych na ścianach siedziby Centrum.

Inne miasta

Inne miasta dużo skromniej podejmują fotografów w nocy 19/20 maja. W Muzeum Narodowym w Poznaniu pojawią się czarno-białe fotografie uliczne autorstwa Mariana Kucharskiego. Ciekawostką jest oferta Muzeum Instrumentów Muzycznych, które zaprasza do obejrzenia wnętrz instrumentów dzięki zastosowaniu zaprojektowanej w tym celu specjalnej kamery. W Centrum Kultury Zamek (ul. Św. Marcin 80/82) będzie można obejrzeć wystawę World Press Photo (sale 102, 103, 104, koszt biletu to 6 zł), a także fotografie Przemysława Dzienisa w Galerii Fotografii „pf”.

Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku (ul. Korzenna 33/35) zaprasza od godz. 19:00 do północy na spotkania fotograficzno-filmowe przygotowane wspólnie ze Studium Fotografii Artystycznej Stefana Figlarowicza. Wieczór rozpocznie wystawa „Fotografie miejsc nieistniejących w płn.-wsch. Polsce – lata 70.” Adama Nowickiego, o 20:00 – „Azerbejdżańska mozaika – w poszukiwaniu szklanych domów – Baku 2012″ Marii Różańskiej. O godz. 21:15 rozpocznie się ekspozycja Dariusza Bógdała: „Polska z motoparalotni – filmy, fotografie, opowieści”, o 22:00 – prezentacja Marty Szymańskiej: „Moje fotografie. Chiny, Mali, Argentyna”. O godz. 23:30 będzie można obejrzeć zdjęcia Stefana Figlarowicza: „Japońska przygoda – Tokyo-Yokohama 1978″. Projekcje odbędą się na świeżym powietrzu, więc organizator zaleca przyniesienie własnych krzesełek i ubrań dostosowanych do pogody. W razie deszczu projekcje zostaną odwołane. Fotoatrakcje (interesujące również dla pasjonatów historii) przygotował też Gdański Archipelag Kultury „Wyspa Skarbów” (ul. Turystyczna 3, Gdańsk Sobieszewo). 19 maja w godzinach 12:00 – 20:00 będą się odbywać wystawa „Jak przekop Wisły zbudowano” (nieznane dotąd fotografie prezentujące etapy budowy Przekopu Wisły w Świbnie) i „Tajemnica drewnianej skrzynki – ocalona pamięć” – multimedialna prezentacja zdigitalizowanych szklanych negatywów odnalezionych na Wyspie Sobieszewskiej.

Fot. na lic. CC / Noc-Muzeow.pl

Fotograficzną ofertę na Noc Muzeów 2012 przygotował Geopark Kielce – Centrum Geoedukacji (ul. Daleszycka 21). O 15:00 odbędą się tam warsztaty fotograficzne „Geo-Zoom” dla osób w wieku „od 7 do 107 lat”, jak pisze organizator. Podsumowanie warsztatów rozpocznie się o godzinie 21:00. Aby uczestniczyć w zajęciach, należy wcześniej zgłosić się pod numerem telefonu: (41) 242 14 96, lub via e-mail: barbara.jedrychowska@geopark-kielce.pl.

Muzeum Miejskie w Tychach (ul. Katowicka 9) zaprasza z kolei na 19:00, na wystawę „Śląsk w latach 1975-1992 okiem artysty fotografa – spotkanie z fotografią Michała Cały”.

W Muzeum Częstochowskim w Galerii Dobrej Sztuki o 18:00 odbędzie się wernisaż wystawy fotografii Czesława Bankiewicza (1912–1977) – „Monochromatycznie…”.

Jeśli będziecie mieli okazję uczestniczyć w wymienionych powyżej wydarzeniach, zachęcam do podzielenia się opiniami na temat fotograficznej oferty Nocy Muzeów zarówno w komentarzach, jak i na naszym forum. Napiszcie koniecznie – co Wam się podobało, czego brakowało, co chcielibyście zobaczyć w następnych latach? Do zobaczenia w galeriach, w nocy z soboty na niedzielę!

W Grand Press Photo 2012 zwyciężyło zdjęcie z ekshumacji polskich oficerów

Krzysztof Basel — Wed, 16 May 2012 18:30:04 +0000

Główną nagrodę w konkursie Grand Press Photo 2012 i tytuł Zdjęcia Roku otrzymała fotografia Maksymiliana Rigamonti (Newsweek Polska) przedstawiająca prace ekshumacyjne prowadzone na cmentarzu w Bykowni, gdzie odkryto groby polskich oficerów.

Wernisaż wystawy Sony World Photography Awards 2012 w Londynie [galeria]

Fotografia powstała w maju 2011 roku na Ukrainie. Zdjęcie ukazuje prace ekshumacyjne prowadzone na cmentarzu w Bykowni, gdzie odkryto groby polskich oficerów.

Spoczywający tam Polacy to ofiary mordu dokonanego na podstawie decyzji najwyższych władz ZSRR z 5 marca 1940 roku – tej samej, której skutkiem była śmierć w sumie ok. 22 tys. Polaków m.in. w Katyniu i Charkowie. W Bykowni pochowano ok. 3,5 tys. polskich ofiar zbrodni katyńskiej. Poszukiwania szczątków rozpoczęto w 2001 roku, ekshumacje zaczęły się w maju 2011 roku. Mają być ostatnim etapem prac poprzedzających budowę nekropolii polskich ofiar zbrodni katyńskiej.

Piotr Dopart — Wed, 16 May 2012 10:30:35 +0000

GIMP 2.8 już jest - i szykuje mu się towarzystwo

Ważne zmiany w życiu GIMP-a! Twórcy najbardziej znanego odpowiednika aplikacji Adobe Photoshop opublikowali niedawno najnowszą stabilną wersję, oznaczoną numerem 2.8. Poza licznymi poprawkami funkcjonalności i szybkości GIMP wprowadza tryb pojedynczego okna, pozwalając na pożegnanie z irytującym podziałem na interfejs główny i okienka palet.

GIMP był wielokrotnie krytykowany za udziwnienia w obrębie funkcjonalności, jednak po trzech latach poprawiania najbardziej irytujące problemy zostały rozwiązane. Nie chodzi wyłącznie o konieczność odrębnego manipulowania panelem pędzli, warstw i oknem głównym. Oczywiście wszystko było do zrobienia za pomocą skrótów klawiszowych; nie czarujmy się jednak, niewiele rzeczy jest w stanie równać się z ergonomią tabletu piórkowego – a na pewno nie konieczność kilkukrotnego naciśnięcia zestawu klawiszy. Tryb pojedynczego okna to w tych okolicznościach wybawienie.

Jak powstaje prosta sesja zdjęciowa w studiu?

Inną denerwującą sprawą była edycja tekstu, która odbywała się wyłącznie w wyskakującym okienku, co znacząco utrudniało śledzenie efektów na bieżąco na ekranie. W najnowszej wersji można pracować na napisie bezpośrednio na warstwie – bez irytujących pop-upów.

GIMP 2.8 w trybie pojedynczego okna podczas edycji tekstu

Skoro o warstwach mowa, to GIMP 2.8 oferuje możliwość pracy na grupach warstw, co w praktyce przekłada się na możliwość szybkiego zaaplikowania zmian do kilku z nich naraz, zamiast żmudnego stosowania zmian na każdej z osobna.

GIMP 2.8 ściągnąć można z serwera FTP projektu, pod adresem ftp://ftp.gimp.org/pub/gimp/v2.8. Jeśli szukacie dalszych szczegółów nt. instalacji i samego oprogramowania, znajdziecie je pod adresem www.gimp.org/downloads – tam też widnieje lista mirrorów, dzięki którym można odciążyć serwer projektu. Tradycyjnie najłatwiej mają linuksiarze. Serwis OMG! Ubuntu! zaleca wklepanie do terminala następujących komend i zrobienie sobie kawy, w czasie gdy 2.8 się instaluje (przetestowałem, działa):

sudo add-apt-repository ppa:otto-kesselgulasch/gimp
sudo apt-get update && sudo apt-get install gimp

Nie mniej interesującą informacją jest ogłoszenie, że GIMP doczekał się swojego własnego magazynu tematycznego. „GIMP Magazine” będzie ukazywał się co kilka miesięcy, a głównym jego celem będzie promowanie otwartoźródłowego edytora grafiki, a także wymiana wskazówek i doświadczeń. Jak przystało na nowoczesny zin, dostępny będzie wyłącznie w formie cyfrowej.

Najprostsza droga na najsłynniejsze okładki? Wikipedia

Wprawdzie Joey Sneddon złośliwie odnotowuje, że tytuł „GIMP Magazine” może kojarzyć się z jakimś wydawnictwem dla fetyszystów, ale to raczej przyjazne przekomarzanie niż poważny zarzut. Zamiast zdjęć i informacji o skórzanych akcesoriach, należy spodziewać się raczej wiadomości na temat zmian w kolejnych wersjach aplikacji, tutoriali, a także recenzji sprzętu, oprogramowania i wtyczek. Ważnym działem mają być także prezentacje prac wykonanych za pomocą GIMP-a.

Cytowany przez wspomniany już serwis OMG! Ubuntu! Steve Czajka napisał jego redaktorom, że nowy magazyn służyć ma promocji oprogramowania, ale także stanowić coś w rodzaju prezentacji jego realnych możliwości i pomóc w zerwaniu z wizerunkiem darmowego edytora, który jest przydatny wyłącznie z braku laku.

Jak już wspominałem, „GIMP Magazine” ma być kwartalnikiem, jednak Czajka chciałby, żeby w ostatecznym rozrachunku mag przeobraził się w miesięcznik rozpowszechniany w formatach PDF i ePUB. Na razie jednak zbierane są materiały do numeru pierwszego - termin ich składania upływa z dniem 1 czerwca. Użytkownicy Ubuntu mogą spodziewać się, że kolejne numery rozpowszechniane będą za pośrednictwem Ubuntu Software Center.

Przed ukazaniem się pierwszego numeru twórcy „GIMP Magazine” nawołują do przesyłania następujących materiałów:

Aplikacje graficzne, GIMP-owe plug-iny i rozszerzenia oraz recenzje
Poradniki i opisy przydatnych trików
Komentarze do książek i sprzętu komputerowego

Chętni do pomocy mogą zgłaszać swoje materiały i uwagi na stronie blog.meetthegimp.org.

Fotografia samochodowa – odkrywamy sekrety profesjonalistów

blomedia — Tue, 15 May 2012 17:10:21 +0000

Audi R8 GT rig shot - backstage (fot. Kaptured Photography)

Fotografia samochodowa w swoim profesjonalnym wymiarze jest młodsza od samych aut o kilka dekad. Odkąd się narodziła, stała się nieodłącznym elementem każdej kampanii reklamowej nowego auta czy zwyczajnie fanaberią właściciela samochodu. Dzisiaj pokażę Wam, jak od zaplecza wygląda sztuka fotografii samochodowej.

Fotoblogia w Szanghaju na HP Global Influencer Summit [fotorelacja]

Jakub Kaźmierczyk — Tue, 15 May 2012 11:30:24 +0000

Spectre XT, monitor zasilany z gniazda ethernet czy najmniejsze all-in-one to tylko niektóre z nowości zaprezentowanych ostatnio przez HP w Chinach. Zapraszam do obejrzenia fotorelacji.

W dniach 8 – 9 maja HP organizowało konferencję, na której pokazane zostały najnowsze urządzenia amerykańskiego producenta sprzętu IT. Co roku wybierane jest inne miejsce na ziemi, jak śpiewał Krzysztof Krawczyk – od Las Vegas po Krym. W tym roku padło na Szanghaj i nie ukrywam, że bardzo ucieszyłem się z tego faktu, bo zawsze chciałem odwiedzić Chiny.

The new iPad! – odświeżona dwójka z ekranem 2048 x 1536 i obsługą LTE

Konferencja była przygotowana niesamowicie profesjonalnie, z rozmachem i nie zabrakło ciekawych nowości. Co prawda nie zaprezentowano niczego, po czym musiałbym zbierać szczękę z podłogi, nie było nowego tabletu czy telefonu, ale pokazane produkty dobrze obrazują kierunek, w którym podąża HP.

Z punktu widzenia fotografii – nie było nowych drukarek fotograficznych, nowych profesjonalnych monitorów czy innych fajerwerków. Niemniej jednak stacja robocza Z1 z Intel Xeon i 27-calowym monitorem na pokładzie robi wrażenie, podobnie jak ta oparta na EliteBooku 8470w z pięcioma monitorami.

Miłym akcentem było zaprezentowanie działalności charytatywnej – esmiles. W wielu amerykańskich domach dziecka zainstalowano drukarki z technologią e-print i udostępniono ich adresy e-mail. Dzięki temu można wysyłać zdjęcia z dowolnego miejsca i urządzenia na świecie wprost na drukarki. Dodatkowo za każde zdjęcie HP przelewa jednego dolara na fundację Ronalda McDonalda. Jak dla mnie to świetna inicjatywa, bo prócz środków finansowych dzieci dostają uśmiechy z całego świata.

Nie zabrakło również prawdziwych gwiazd, jak Ryana Friedlinghausa z West Coast Customs. Specjalnie dla HP przerobił on dużego SUV-a, który wjechał na scenę. Duże wrażenie zrobiła prezentacja szefa Bandito Brothers, czyli jednej z najlepszych agencji zajmujących się kręceniem reklam. Co ciekawe, obok RED Epic Bandito Brothers używają… Canona 5D Mark II. Konferencję uświetniła również Anya Ayoung-Chee, Miss Universe 2008 i projektantka mody. Na scenę wyszła w towarzystwie modelek i Ultrabooka Spectre XT.

Wszystko o Canonie EOS 5D Mark III [wideo + galeria]

Muszę przyznać, że do tej pory byłem dość mocno zamknięty na komputery producentów innych niż Apple, szczególnie ze względu na wykonanie. Nowy ultrabook HP robi wrażenie, wygląda zjawiskowo, a jego spasowanie nie pozostawia nic do życzenia. Jeśli niebawem pojawi się Windows 8, Macbook Air ma się kogo bać.

Nowy HP Specte XT© Jakub Kaźmierczyk

Po części oficjalnej udaliśmy się do hali, gdzie w towarzystwie ekspertów i hostess mogliśmy dowiedzieć się więcej o prezentowanych technologiach. Następnie przyszedł czas na wykłady i omówienie tematów w mniejszych grupach oraz część otwartą, w której można było zadawać pytania. Każdy z wykładów trwał około godziny, a poruszane tematy to m.in.: ultrabooki, komputery all-in-one, design urządzeń HP czy warunki, w jakich testowane są odbitki fotograficzne.

Nikon D800 i D800E – pierwsze wrażenia [galeria]

Z mojego punktu widzenia szkoda, że zabrakło wykładu wyłącznie o druku, zaprezentowania papierów fotograficznych i innych ważnych dla fotografa rzeczy. Niemniej jednak wszystkie wypowiedzi były ciekawe. Dla mnie szczególnie interesująca była ta dotycząca odporności odbitek, choć jak wspomniałem, stanowiła jedynie bardzo małą część wszystkich wykładów.

Podsumowując, konferencja HP w Szanghaju była bardzo udana, ale jak na największe wydarzenie HP w roku, zabrakło czegoś rewolucyjnego, czegoś, o czym od razu musiałbym Was poinformować. Wszystkie zaprezentowane technologie były jedynie ewolucją tego, co już jest na rynku. Rozmawiając z osobami z Polski, które również uczestniczyły w konferencji, zauważyłem lekki niedosyt z powodu braku choćby prototypu tabletu opartego na Windowsie 8 i namacalnych prototypów technologii przyszłości, jak np. giętkie wyświetlacze, które były ujęte w jednej z prezentacji multimedialnych.

__________

Jakub Kaźmierczyk - fotograf, student, bloger – tak w trzech słowach mogę opisać swoją osobę. Fotografia to moja pasja i sposób na życie. Pozwala mi oderwać się od wszystkiego i daje znakomitą możliwość wyrażenia własnego JA. Zajmuję się głównie fotografią produktową, krajobrazową, wnętrz oraz portretową. Staram się udowadniać, że droga do dobrych zdjęć jest prosta, tylko trzeba ją znaleźć. W moich wpisach, jak również na mojej stronie pokazuję, jak ją znaleźć. www.blog.jakubkazmierczyk.pl

__________

Najprostsza droga na najsłynniejsze okładki? Wikipedia

Piotr Dopart — Tue, 15 May 2012 09:00:30 +0000

David Miller z senatorem Jimem McGreevey'em (fot. na lic. CC BY 2.0 / Flickr / David Shankbone)

Choć intuicja i organizacje zbiorowej ochrony praw autorskich podpowiadają, że rozdawanie swoich zdjęć za darmo to prosta droga do śmierci głodowej i skazania się na zapomnienie przez niewdzięczny Internet, to istnieje przynajmniej jeden przykład świadczący, że może być dokładnie odwrotnie. David Miller (znany szerzej pod pseudonimem David Shankbone) trafił ze swoimi zdjęciami m.in. na okładkę „Vanity Fair” i wielu innych wysokonakładowych wydawnictw, a wszystko to dzięki udostępnianiu swoich prac na licencji Creative Commons.

PetaPixel opisuje historię Millera, nazywając fotografa być może jednym z najbardziej wpływowych fotoreporterów w nowych mediach, podkreśla też , że jego prace podziwiać można było m.in. w „New Yorkerze”, „Forbesie”, magazynie „The Economist” i w wiadomościach Bloomberga. Tymczasem w przeciwieństwie np. do innego „okładkowego” portrecisty, Platona, Shankbone nie jest nawet profesjonalnym fotografem!

Tumblr pozwany – i tym razem się nie wywinie?

David „Shankbone” Miller w rzeczywistości pracuje w dziale prawnym przy Wall Street, a jego jedyną metodą promowania swojej pracy „dorywczej” jest najsłynniejsza internetowa encyklopedia. Zdjęcia „Shankbone’a” od początku fotograficznej działalności w 2006 roku ozdobiły przeszło 5000 artykułów na Wikipedii – biogramy aktorów, polityków i szeroko rozumianych celebrytów. Pierwsze zdjęcia robione były zwykłym kompaktem otrzymanym w prezencie gwiazdkowym od siostry.

Flickrowy stream Millera jest ogólnodostępny, a sam autor pisze na swojej stronie internetowej, że nie rości sobie wyłącznych praw do żadnej z fotografii – apeluje jedynie o poszanowanie praw osobistych postaci ukazanych na zdjęciach. Poza tym „Shankbone” nie żąda żadnej gratyfikacji; sam mówi, że bardziej zależy mu na doświadczeniu niż na wynagrodzeniu, zresztą cytowana przez niego rozmowa z pewną osobą na przyjęciu dobrze ukazuje jego tok rozumowania:

Gdy powiedziałem, że rozdaję swoje zdjęcia za darmo, [kobieta] spojrzała na mnie i zapytała: „A to z jakiego powodu?”, na co odpowiedziałem: „Co robiłaś w zeszły wtorek?”. Odrzekła, że wróciła późno do domu po pracy i obejrzała odcinek serialu „Law and Order”. Powiedziałem wtedy: „Ja w ubiegły wtorek byłem na czterogodzinnej kolacji z Augustenem Burroughsem, a potem zrobiłem mu zdjęcie. Nie zarobiłem na tym ani grosza, ale i tak uważam, że to była niezła wtorkowa noc”. Uśmiechnęła się, już rozumiała, co miałem na myśli.

Krytyka nie tylko za Photoshopa – H&M pod ostrzałem za opaleniznę

Postawa Millera to prawdziwy koszmar wszelkiej maści uzwiązkowionych profesjonalistów, szczególnie takich, którzy nawołują do uregulowania rynku fotograficznego, aby tylko zrzeszeni twórcy mieli prawo do publikowania swojej pracy (nie będę pokazywał palcem, przynajmniej nie dziś). Jednak protesty przeciw osobom pokroju „Shankbone’a” to zwykłe popychanie wody grabiami pod zglobalizowaną, opartą na zupełnie innej filozofii górę sposobu myślenia o fotografii. Miller nie rości sobie prawa do bycia określanym profesjonalistą – jest pasjonatem, którego hobby dało mu niespodziewany rozgłos, a jednocześnie sygnałem, że wielu zawodowców zabiera się do problemu od [pewne czteroliterowe słowo] strony.

Jeśli ktoś zostaje fotografem, zakładając, że będzie to robił tylko dla pieniędzy, i doskonale opanowuje technikalia, wykazując się jednocześnie ignorancją w dziedzinie idei lub też bezrefleksyjnie powtarzając artystowskie formułki, czyni dokładnie taką samą krzywdę rynkowi jak zalew amatorszczyzny w złym wydaniu. Oba te podejścia łączy fałszywe przekonanie o własnej nieomylności, a przecież na profesjonaliście powinna ciążyć dużo większa odpowiedzialność za czyny i słowa niż na amatorze. Tymczasem najgłośniej protestują ci „uzwiązkowieni”, którzy w porównaniu z niezrzeszonymi oferują często jedynie lepszą armatę, a nie ten najważniejszy aparat – rozum.

Jaki sprzęt do zdjęć przedmiotów na Allegro? [forum]

Krzysztof Basel — Tue, 15 May 2012 07:32:23 +0000

Nasze Czytelniczki chcą sprzedawać na Allegro różne rzeczy, od książek do ciuchów. Pomożecie im wybrać odpowiedni sprzęt do wykonania zdjęć?

Leica 0-Serie to najdroższy aparat na świecie – nowy rekord

Krzysztof Basel — Mon, 14 May 2012 12:03:53 +0000

Leica 0-Serie © Westlicht Gallery

Rok temu pisaliśmy o Leice, która została sprzedana za ponad 1 milion euro. Równo 12 miesięcy później pobito nowy rekord. Leicę 0-Serie z numerem seryjnym 116 sprzedano za aż 2,16 miliona euro. Zobaczcie najdroższy aparat na świecie.

10 najdroższych aparatów fotograficznych i obiektywów świata

Aparaty marki Leica są znane z wysokiej wartości, jednak ceny unikatów biją prawdziwe rekordy. 12 maja w Wiedniu na aukcji Westlicht Gallery wystawiono na sprzedaż historyczną, przedprodukcyjną Leicę 0-Series o numerze seryjnym 116. Spodziewano się, że cena wywoławcza 300 tysięcy euro zostanie podbita do wartości 600 – 800 tysięcy euro. Tymczasem aparat został sprzedany za rekordowe 2,16 miliona euro. Tym samym egzemplarz ten pobił rekord sprzed roku, kiedy to za kwotę 1,32 miliona euro wylicytowano podobną Leicę, ale o numerze seryjnym 107. Pierwsza Leica tej serii sprzedana na aukcji w 2007 roku kosztowała „tylko” 336 tysięcy euro.

Leica 0-Serie © Westlicht Gallery

Skąd bierze się fenomen Leiki 0-Series? To pierwsze przedprodukcyjne aparaty małoobrazkowe tej firmy wykonane w 1923 i 1924 roku. Ich celem było przetestowanie rynku przed wprowadzeniem do sprzedaży oficjalnych modeli w 1925 roku. Wyprodukowano tylko 25 egzemplarzy tego aparatu, a do dzisiaj prawdopodobnie zachowało się jedynie 12 z nich. Nic więc dziwnego, że kolekcjonerzy szaleją za nimi.

Leica X2 – pierwsze wrażenia [wideo]

Jeśli również kochacie legendarne, historyczne aparaty to możecie sobie kupić wierną replikę modelu Leica 0-Series za jedyne 9999 zł. Na stronie Leica Store napisano:

Jest to w pełni działający egzemplarz wykonany na wzór pierwszych aparatów Leica. Wszystkie znaczniki i mechanizmy powstawały dokładnie tak samo, jak byłyby robione prawie 100 lat temu. Obsługując filmy w standardowych kasetach 35 mm oraz posiadając działającą migawkę z czasami B-1/500s, można tego aparatu używać na co dzień! Obiektyw został wykonany dokładnie w takim samym układzie jak konstrukcje z lat 20. Naniesiono jedynie nowe powłoki przeciwodblaskowe.

Kto chętny? ;)

Krytyka nie tylko za Photoshopa – H&M pod ostrzałem za opaleniznę

Piotr Dopart — Mon, 14 May 2012 07:30:49 +0000

Isabeli Fontana w reklamie H&M

Lektura prasy przyzwyczaiła nas już do wielu sytuacji, w których firmom ze świata mody zarzucano nadmierne wykorzystanie Photoshopa do upiększania modelek. Tym razem firma H&M stała się adresatem zarzutów nieco innej natury – chodzi o… nadmierne opalanie.

W dotychczasowych przypadkach sprzeciwu wobec reklam protestowały raczej organizacje walczące z zaburzeniami odżywiania oraz ugrupowania feministyczne. Tym razem jednak H&M znalazł się pod ostrzałem fundacji, która próbuje zwiększyć świadomość opinii publicznej nt. zachorowań na raka skóry.

Jak powstaje prosta sesja zdjęciowa w studiu?

Skandynawski koncern odzieżowy został zmuszony do przeprosin po tym, jak na jego reklamach znalazła się bardzo mocno opalona modelka w stroju kąpielowym, promująca letnią kolekcję firmy. Czy tym samym mamy do czynienia z bodaj pierwszym przypadkiem, w którym wykorzystanie Photoshopa byłoby wręcz okolicznością łagodzącą?

Nie wiadomo nawet, czy bohaterka kampanii reklamowej H&M – Isabeli Fontana – faktycznie była opalona, czy też była to opalenizna cyfrowa. Faktem jest, że producent odzieży zdecydował się na zestawienie żywych kolorów bikini z ciemną karnacją modelki w celu podkreślenia barwności najnowszej letniej kolekcji, raczej nie myśląc o implikacjach takiego działania. Tymczasem Szwedzi są najwyraźniej bardzo wyczuleni na tym punkcie.

Najgłośniejsze głosy sprzeciwu podniosła m.in. organizacja Swedish Cancer Society, która zwraca uwagę, że reklamy z Fontaną promują niebezpieczny ideał piękna. Skłaniać ma on młodych ludzi do prób dorównania mu poprzez częste wizyty w solarium, co można uznać za spory nietakt w kraju, w którym więcej ludzi umiera na nowotwory skóry, niż ginie w wypadkach samochodowych. Yvonne Brandberg i Stefan Bergh – autorzy artykułu opublikowanego w liberalnym dzienniku „Dagens Nyheter” – piszą wręcz:

To przykre, że dzięki swojej kampanii H&M nie tylko zachęca ludzi do kupna swoich strojów kąpielowych, ale też przyczynia się do zwiększenia liczby ofiar raka skóry.

Tak mocne słowa nie mogły pozostać bez odpowiedzi ze strony H&M. W mailowej wiadomości wysłanej przez koncern do redakcji dziennika, który zamieścił artykuł Brandberg i Bergha, firma odzieżowa przeprasza za swoje działania. Podkreśla jednocześnie, że jej kampania nie miała promować żadnego ideału, lecz tylko wyeksponować najnowszą linię odzieżową. H&M informuje, że krytyka, która spadła na nich z powodu niefortunnej reklamy, jest starannie analizowana i zostanie wzięta pod uwagę podczas projektowania kolejnych działań promocyjnych.

Tumblr pozwany – i tym razem się nie wywinie?

Oczywiście, komentarze pod artykułem przedstawicieli SCS nie były jednomyślne. Brandberg i Bergh krytykowani są za nadmierne przewrażliwienie, jednak podtrzymują swoją argumentację i podkreślają, że wg Światowej Organizacji Zdrowia wielu przypadkom raka można zapobiec poprzez zwyczajną zmianę zachowań.

Trudno przewidzieć, jak cała ta awantura odbije się na rynku fotografii reklamowej w Szwecji, jednak zarzuty SCS wobec H&M łatwo jest rozszerzyć i stworzyć precedens, który może skłonić firmy odzieżowe do zmiany strategii na macierzystym rynku, a przynajmniej do obejścia niewygodnych kwestii.

Jak powstaje prosta sesja zdjęciowa w studiu?

Jakub Kaźmierczyk — Sun, 13 May 2012 13:10:22 +0000

Słuchamy naszych Czytelników, dlatego na Wasze życzenie opiszę jedną z moich ostatnich modowo-portretowych sesji zdjęciowych w GossipStudio – od A do Z :)

Niedawno Michał opisywał komercyjną sesję zdjęciową dla sieci Sizeer. Jednak, jak się domyślam, na co dzień nie fotografujecie dla korporacji, na Waszych sesjach nie ma tabunów stylistów, fryzjerów czy chociażby cyfrowego średniego formatu wartego tyle co dobrze wyposażony samochód klasy średniej. Ale czy to znaczy, że nie można zrobić sesji zdjęciowej? Oczywiście, że nie!

Kilka rad na początek

Nawet w amatorskich sesjach zdjęciowych istotne jest, żeby wszystko było dopięte na ostatni guzik. Nie bez znaczenia jest dobór ekipy, dobrze, aby na sesji były wizażystka i stylistka albo osoba zajmująca się jednym i drugim. Dobór modeli jest równie ważny. Bardzo pomocne jest, gdy mają doświadczenie – im ono jest większe, tym lepiej. Wcześniej trzeba ze wszystkimi porozmawiać. Wtedy można wspólnie dopasować stylizację do makijażu, oświetlenia planu i ogólnej koncepcji zdjęć. Jeśli fotograf ma ochotę na zdjęcia w niebieskiej tonacji, a dobrany makijaż wpadałby w brąz, wyglądałoby to co najwyżej średnio. Gdy pracuje się z początkującą wizażystką, warto zasugerować jej, aby makijaż był mocniejszy niż na żywo. Mocne lampy studyjne wyciągają podkład, cienie i róże z twarzy i makijaż po prostu gdzieś znika.

Jak stworzyć ciekawy efekt bokeh [wideoporadnik]

Warto przejrzeć wcześniej różne modowe magazyny czy lookbooki. W moim studio zawsze leży jakiś „K-Mag” czy „Fashion Magazine”. Często przeglądam również sesje Pull & Bear, Zary czy Big Stara. Nie mówię o typowym kopiowaniu, bo jak się okazuje, można za to zasiąść na ławie sądowej, ale delikatny benchmarking nie powinien nikomu zaszkodzić. Po prostu trzeba wiedzieć, co ma się zamiar zrobić, żeby modelka, stając przed obiektywem, nie usłyszała: „no to teraz zrób coś”. Na opisywanej sesji za pozowanie odpowiadali Gabi Relikowska i Michał Sidoruk z EC management, wizażem i stylizacją Michała zajęła się Agata Zabielska, a stylizacja Gabi to dzieło Ewy Michalik. Za projekt naszyjnika i beżowej bluzki odpowiada projektantka Lidia Sajdak, natomiast czarnej sukienki grupa projektantek : Judyta Pasińska, Roksana. R. i Aleksandra Zduńczyk.

Fotografujemy

Tak jak wspomniałem, ważne jest przygotowanie. W czasie kiedy reszta ekipy pochłonięta jest malowaniem czy stylizacją, fotograf zabiera się za ustawienie światła. Nawet najlepsza modelka zacznie się niecierpliwić, gdy stoi bezczynnie, a fotograf co chwilę podbiega do lampy, żeby zmienić jej moc o 1/8 działki przysłony albo, co gorsza, jeździ z wielkim boomem po całym studio. Koniecznie trzeba wcześniej mieć koncepcję oświetlenia danej sceny, warto taki setup przećwiczyć np. na asystencie czy innej wolnej w tej chwili osobie. Dzięki temu nikt nie będzie znudzony, a zdjęcia wyjdą po prostu lepiej.

Kulisy powstawania zdjęć do internetowej kampanii reklamowej Pizza Hut

Bardzo ważna jest również praca z modelką. Niestety z moich obserwacji zarówno osób robiących zdjęcia, jak i Waszych maili i postów wynika, że to sprawia największy problem. Już na początku trzeba pokazać, na czym nam, fotografom, zależy. Pamiętajcie – sesja zdjęciowa to praca i fotografa, i modelki. Nie możemy oczekiwać, że modelka będzie dobrze pozować, jeśli schowamy się za aparatem i będziemy czekali na zmianę pozycji. Z kolei modelki też nie powinny wymagać, że będziemy co sekundę podchodzić i przestawiać jej rękę czy nogę. Najlepiej, kiedy modelka pozuje, a fotograf daje jedynie wskazówki. Ja, pracując z modelką, zazwyczaj sugeruję, żeby pozę zmieniała po błysku i przytrzymywała ją do kolejnego. Ważne, żeby załapać odpowiedni rytm, a zdjęcia na pewno będą udane. W związku z tym, że w mojej sesji uczestniczyli modele pracujący dla agencji modelek/modeli, praca była czystą przyjemnością. Mieli dużo własnej inwencji, łatwo reagowali na wskazówki czy spontaniczne pomysły.

Mateusz z X-Rite Color Checker © Jakub Kaźmierczyk

Na sesji warto podłączyć aparat do laptopa. Mimo że nowoczesne aparaty mają bardzo szczegółowe wyświetlacze, to ich rozmiar nie pozwala na dokładną ocenę rozkładu świateł czy cieni. Kiedy fotografuje się z użyciem światła kontrowego, często bywa, że na policzku pojawiają się brzydkie cienie rzucane przez włosy. Rzadko można dostrzec to w aparacie. Dzięki odpowiedniemu oprogramowaniu (Capture One, Eos Utility itp.) zdjęcia będą automatycznie eksportowane z aparatu do komputera i wyświetlane na większym ekranie. Monitory w laptopach są z kolei często niskiej jakości, więc bez histogramu się nie obejdzie.
Ja na sesjach często korzystam również z szarej karty lub X-Rite Color Checkera do zrobienia zdjęć testowych, aby w postprodukcji odpowiednio dobrać balans bieli.

Obróbka

Tu nie będę się rozpisywał, dam Wam jedynie kilka, moim zdaniem, ważnych wskazówek. Pracę można usprawnić, odpowiednio wybierając RAW-y do dalszej obróbki. Ja zazwyczaj taguję je określoną liczbą gwiazdek dla konkretnego setupu oświetleniowego. Następnie RAW-y wywołuję bardzo zachowawczo, tak aby histogram nie dotykał krawędzi. W dalszej obróbce w Photoshopie będzie można w bardziej kontrolowany sposób gubić poszczególne tony.

Czy to, gdzie mieszkasz, warunkuje Twoje zdjęcia?

Czasem śmieję się, że gdyby ktoś zobaczył, jak wyglądają moje zdjęcia po wyjściu z Lightrooma czy Adobe Camera Raw, złapałby się za głowę. Z obróbką jest podobnie jak z ustawianiem oświetlenia – fotograf powinien wiedzieć, czego chce. Tu sytuacja jest nieco bardziej komfortowa, bo modelka już nie stoi przed obiektywem i się nie nudzi, ale sprecyzowanie oczekiwań znacznie ułatwi dalszą pracę. Ja, obrabiając zdjęcia, układam akcje, które stosuję dla dalszych zdjęć.

Pomyślcie: jest 5 zdjęć, które mają wyglądać podobnie, a do każdego z nich tworzy się np. 3 warstwy dopasowania, warstwę dodge & burn oraz dodaje szum. Wyobrażacie sobie powtarzanie tych wszystkich czynności kilka czy kilkanaście razy? Oczywiście maskowania nie zapisze się w akcjach, ale naciskając jeden przycisk, wystarczy potem jedynie dopracować zdjęcie pod względem korekcji skóry czy maskowania poszczególnych warstw.

Lightroom 4 w akcji © Jakub Kaźmierczyk

Często spotykam się z tym, że jedna sesja, której efektem jest 10 zdjęć, jest obrobiona na 10 różnych sposobów. Możecie się ze mną nie zgodzić, ale moim zdaniem poszczególne schematy oświetleniowe/stylizacje powinny być obrobione w jednym stylu. Ja zazwyczaj zapisuję sobie na kartce to, co chcę zrobić z danymi zdjęciami, żeby niczego nie pominąć. Ważne jest wyrobienie sobie odpowiedniego systemu pracy, aby nad jedną sesją siedzieć pięć, a nie dwadzieścia godzin. Odpowiedni workflow pozwoli zaoszczędzić dużo czasu i nerwów, wierzcie mi, zdjęcia również na tym zyskają.

Jeśli pracujecie w Photoshopie, polecam zapisywać zdjęcia zarówno w formie plików PSD, jak i JPG. Dzięki temu, że na dysku przechowywany będzie plik otwarty, w każdej chwili będzie można edytować poszczególne warstwy.

Ustawienia sesji

Spotkaliśmy się w GossipStudio – kilka ustaleń, przejrzenie przykładowych zdjęć, makijaż, stylizacja, fryzura i do pracy! Setupy wcześniej przygotowałem, choć wiadomo, że drobne poprawki zawsze muszą być naniesione. Opiszę poniżej trzy zastosowane przeze mnie ustawienia światła, od najbardziej podstawowego do nieco bardziej zaawansowanego.

Schemat 1

Schemat oświetlenia poniższych zdjęć © Jakub Kaźmierczyk

Pierwszy schemat to jedna lampa, na której zamontowany był 120-cm octabox. Umieszczony był z góry pod delikatnym kątem. Na podłodze, również pod kątem, leżała srebrna blenda, która miała za zadanie wypełniać dolną część kadru światłem. Tu warto przypomnieć sobie zasadę odwrotności kwadratów. Tylko tyle – żadnych lamp kontrujących i innych fajerwerków. Obróbka? Jedynie operowanie krzywymi i użycie narzędzi dodge & burn.

Schemat 2

Kolejne zdjęcia to równie prosty schemat wykorzystujący jedną lampę z beauty dishem 42 cm i lampę systemową, która ustawiona była na podłodze z lewej strony z niebieskim filtrem żelowym. Lampa główna umieszczona była z prawej na wysokości około dwóch metrów. Dzięki takiemu układowi uzyskałem dość mocny cień na tle, a lampa z tyłu zarysowywała sylwetkę modelki. Czyli znów nie ma tu niczego zaawansowanego pod względem ustawienia lamp. Obróbka wyglądała bardzo podobnie jak na powyższych zdjęciach. Jedynie balans bieli na poziomie Lightrooma został nieco oziębiony. Oprócz tego zwiększyłem kontrast oraz zastosowałem narzędzia D&B.

Schemat oświetlenia poniższych zdjęć © Jakub Kaźmierczyk

Schemat 3

Opiszę dla Was jeszcze jeden schemat, który będzie nieco bardziej zagmatwany i będzie wymagał wyobraźni, żeby dobrze go zobrazować. Głównym światłem był beauty dish z plastrem miodu. Bardzo lubię to oświetlenie, bo jest niesamowicie plastyczne, ale rzuca głębokie cienie. Na sankach aparatu miałem założoną lampę systemową Canon 580 EX II z ciemnoniebieskim filtrem żelowym. Palnik skierowany był idealnie na wprost. Z tyłu była jeszcze jedna lampa z filtrem niebieskim o niskiej gradacji, ustawiłem ją tak, aby delikatnie zarysowywała postać, ale oświetlała również tło.

Pewnie zastanawiacie się, co daje lampa na sankach. W związku z tym, że lampa główna błyskała dużo mocniej niż systemówka, elementy oświetlone przez beauty disha pozostały w niemal nienaruszonej kolorystyce. Z kolei miejsca, gdzie pojawił się cień rzucony przez ten modyfikator, zostały wypełnione granatowym światłem lampy systemowej, stąd niebieski zafarb w ciemnych częściach kadru. Żeby osiągnąć podobny efekt, lampa na sankach musi błyskać zdecydowanie słabiej niż lampa główna, tak żeby jej światło rozjaśniało jedynie cienie i nie miało wpływu na całość oświetlenia. W Photoshopie tylko podbiłem kontrast i użyłem narzędzi D&B.

Kulisy powstawania zdjęć do najnowszego wydania magazynu Lounge [wideo]

__________

Tumblr pozwany – i tym razem się nie wywinie?

Piotr Dopart — Sun, 13 May 2012 10:10:36 +0000

Fot. na lic. CC BY-NC-SA 2.0 / Flickr / COG LOG LAB

Kwestia umieszczania cudzych zdjęć na usługach mikroblogowych i serwisach społecznościowych wielokrotnie budziła wątpliwości natury prawnej i stanowiła przyczynek do dyskusji na temat granic dozwolonego użytku. Tym razem Tumblr – jeden z dominujących bohaterów tych awantur – może mieć większe problemy z wybronieniem się przed sądem, a jednocześnie stworzyć precedens, który będzie stanowił podstawę podobnych powództw w USA. A wszystko przez jednego producenta pornografii.

Magazyn „Perfect 10″ znany jest już w środowisku z licznych przegranych z internetowymi gigantami, takimi jak Google. W najbardziej znanej z takich spraw prawnicy periodyku starali się udowodnić, że wykorzystanie miniaturek zdjęć w wyszukiwarce koncernu z Mountain View jest łamaniem praw autorskich i nie podpada pod tzw. dozwolony użytek. Próba była bezskuteczna, co nie przeszkodziło ponawianym (i równie nieskutecznym) atakom na kolejne podmioty. Tym razem „Perfect 10″ mógł jednak natrafić na żyłę złota, bo nie chodzi o miniaturki, lecz o domniemaną kradzież obrazów przez pracowników Tumblra, a także o zaniedbania w naprawie szkód.

Kolekcjoner pozwał znanego fotografa za… sprzedaż własnych odbitek

O co poszło? Otóż w normalnych okolicznościach firmy zajmujące się świadczeniem usług hostingowych i zbliżonych są zabezpieczone przed odpowiedzialnością za działania swoich użytkowników – chyba że inaczej stanowią ToS witryny. Dostawca usługi zobowiązany jest jedynie do reagowania na zgłoszenia łamania praw autorskich, co wiąże się z zablokowaniem wskazanych przez właściciela praw treści. I tu, zdaniem „Perfect 10″, Tumblr nawalił na całej linii.

Według skargi producenta materiałów dla dorosłych Tumblr miał nie tylko nie reagować na ponawiane żądania blokady treści należących do wydawcy „Perfect 10″ (łącznie 6 sztuk) – przedstawiciele powoda twierdzą wręcz, że administracja Tumblra aktywnie uczestniczyła w kradzieży zdjęć, wgrywając je na serwery w celu „rozruszania” serwisu w początkach jego istnienia. Nie wiadomo jeszcze, kiedy sprawa trafi na wokandę, jest zresztą całkiem możliwe, że firmy dla świętego spokoju zawrą ugodę.

DL Cade z PetaPixela pisze, że sprawa ta może mieć ogromne znaczenie dla rynku usług mikroblogowych/hostingowych, gdyż potencjalnie negatywne dla Tumblra orzecznictwo może zaowocować lawiną pozwów przeciwko podobnym serwisom, składanych przez właścicieli praw autorskich do materiałów zamieszczanych przez użytkowników. Tymczasem z tej przysłowiowej dużej chmury zanosi się co najwyżej na lekką mżawkę.

Na londyńskiej olimpiadzie nie postrzelasz?

Jeśli „Perfect 10″ nie zdoła udowodnić, że to pracownicy mikrobloga faktycznie zamieszczali inkryminujące treści, to jak w banku mają kontrpozew i miażdżącą przegraną. Sama zaś kwestia zignorowania osławionych „takedown notices” to sprawa o znaczeniu marginalnym, bo nie jest ona w żaden sposób powiązana z samą praktyką dzielenia się materiałami przez użytkowników, dotyczy zaś niedopełnienia obowiązków przez pracowników. Tumblrowcy, miłośnicy Soup.io, maniacy Posterous – możecie spać spokojnie. O ile, rzecz jasna, właścicielom praw autorskich tego obrazka ładnej pani, który wrzuciliście niedawno bez podania źródła, nie przyjdzie do głowy pozywać bezpośrednio Was. Ale to już zupełnie inna para kaloszy…

Słynna scena z placu Tiananmen z różnych perspektyw [forum]

Krzysztof Basel — Sun, 13 May 2012 07:10:35 +0000

Co decyduje o tym, że zdjęcie przechodzi do historii? Nie wystarczy odpowiedni czas i miejsce. Trzeba uchwycić jeszcze idealny moment… A może to po prostu szczęście i przypadek?

Photoville 2012 – fotograficzna wioska jak kontenerowiec

Piotr Dopart — Sat, 12 May 2012 12:30:45 +0000

Photoville 2012

Jak zapowiada organizacja United Photo Industries, w drugiej połowie czerwca mieszkańcy nowojorskiej dzielnicy Brooklyn będą mieli okazję wziąć udział w festiwalu Photoville 2012. Nietypowa ekspozycja będzie się składała z olbrzymich kontenerów, których główną zawartością będą miniwystawy prezentujące twórczość młodych artystów.

Ewangeliści Adobe 16 maja w Warszawie

Kolektyw United Photo Industries mierzy wysoko – ich deklarowanym celem jest stworzenie „wyjątkowej, globalnej społeczności artystów”. Chcą go osiągnąć, skupiając możliwie największą liczbę twórców na małym obszarze fotowioski. Oprócz prezentacji prac, rozmów o tematyce fotograficznej goście festiwalu Photoville 2012 będą mieli okazję wziąć udział w innych atrakcjach, jak choćby… w psim odpowiedniku hollywoodzkiej Alei Gwiazd, czyli zwieńczeniu fotospaceru z udziałem pupili.

Przedsmak nadchodzących atrakcji...

United Photo Industries realizuje swój projekt, współpracując z wieloma słynnymi markami fotograficznymi, w tym z Leicą, Lomography, sklepem fotograficznym Adorama, a pośrednio także agencją Magnum Photos. Co ciekawe, organizatorzy Photoville 2012 współpracują również z partnerami z Polski – jednym z nich jest ekipa łodzkiego Fotofestiwalu. Gdyby tylko polskie imprezy miały taki rozmach…

Photoville 2012

Photoville 2012 potrwa od 22 czerwca do 1 lipca br. – jeśli którykolwiek z naszych Czytelników będzie w tym czasie w USA, to nie może tego przegapić.

Samsung rezygnuje z tanich kompaktów na rzecz bezlusterkowców

Krzysztof Basel — Sat, 12 May 2012 08:00:05 +0000

Samsung NX1000

Jakiś czas temu Olympus zapowiadał, że niebawem rynek opanują aparaty kompaktowe z wymienną optyką. Teraz w kierunku bezlusterkowców skłania się koreański gigant.

Samsung NX1000, NX210 i NX20 z łącznością Wi-Fi

Firma Olympus jest jednym z przodowników w branży bezlusterkowców i upatruje w nich przyszłości rynku aparatów fotograficznych:

[i]Ponad 2 lata temu mówiłem, że klasyczne lustrzanki cyfrowe znikną z rynku za 10 lat. Teraz wiem, że się myliłem. To stanie się o wiele szybciej – powiedział prezes Olympus Polska Krzysztof Trześniowski, rozpoczynając prezentację nowego flagowego bezlusterkowca Olympus OM-D.[/i]

Według najnowszego raportu nieco ponad 20% klientów w Europie, wybierając aparat z wymienną optyką, sięga po bezlusterkowca. Wbrew opinii wielu ich sprzedaż błyskawicznie rośnie, w Japonii sięgając nawet 50% swojej kategorii rynku.

Najwidoczniej ten trend zauważają włodarze marki Samsung. Firma chce zdecydowanie obniżyć liczbę produkowanych tanich kompaktów właśnie na rzecz wysokiej klasy bezlusterkowców.

Obecnie udział Samsunga w rynku bezlusterkowców wynosi ok. 5%, jednak szef działu fotograficznego koreańskiego giganta Han Myoung-sup jest optymistą:

Chcemy zostać największym sprzedawcą bezlusterkowców w 2015 roku z ponad 20-procentowym udziałem w rynku.

Firma już rozpoczęła przystosowanie swojej fabryki w Chinach do nowych planów. Czyżby słowa prezesa Olympus Polska spełniły się nie tylko w przypadku lustrzanek? Jestem bardzo ciekawy rozwoju tej nowej klasy aparatów.

Ewangeliści Adobe 16 maja w Warszawie

Leica APO-SUMMICRON-M 50 mm f/2 ASPH. to obiektyw określany przez producenta mianem kamienia milowego w konstrukcji optyki fotograficznej. Jednak nawet biorąc poprawkę na przekaz marketingowy, przyznać trzeba, że specyfikacja prezentuje się wręcz oszałamiająco.

Leica M Monochrom – niemiecka precyzja w czerni i bieli

Leica APO-SUMMICRON-M 50 mm f/2 ASPH. korzysta z najnowszych zdobyczy technologii w dziedzinie optyki, dzięki czemu aspiruje do miana najostrzejszego szkła w historii. Jak pisze producent:

Nowy obiektyw charakteryzuje się najwyższymi parametrami spośród wszystkich szkieł systemu Leica-M, produkowanych współcześnie i w przeszłości. Krzywe MTF, prezentujące kontrast detali w obszarze kadru (lub innymi słowy ostrość obrazu), potwierdzają te osiągi: obiektyw LEICA APO-SUMMICRON-M 50 mm f/2 ASPH. odwzorowuje detale z ponad 50% kontrastem w całym obszarze kadru, przy pełnym otwarciu przysłony! To wynik, jakiego nie osiągnął wcześniej żaden inny obiektyw. (…) Korekcja apochromatyczna zminimalizowała aberrację chromatyczną na kontrastowych krawędziach, gwarantując naturalną reprodukcję detali. W efekcie użytkownicy tego obiektywu będą mogli cieszyć się najdoskonalszą jakością odwzorowania obrazu, nawet przy największych powiększeniach.

Wnioskując po marce, łatwo uwierzyć, że szkło oferuje tradycyjnie świetne wykonanie, którego bazę stanowił istniejący od końcówki lat siedemdziesiątych obiektyw Summicron-M 50 mm – najstarszy w portfolio systemu M. W obrębie rozwiązań technologicznych konstruktorzy wzorowali się również na szkłach Summilux-M 35 f/1.4 ASPH i 50 f/1.4 ASPH.

Leica APO-SUMMICRON-M 50 mm f/2 ASPH.

Zakres przysłon nowego szkła obejmuje wartości od f/2,0 do f/16 (regulowane w skokach po 0,5 EV), a 11 listków przysłony powinno zapewnić bokeh o pięknym kształcie. Standardowa ogniskowa 50 mm przekłada się na pole widzenia obiektywu obejmujące 47° po przekątnej, 40° w poziomie i 27° w pionie. Minimalna odległość ogniskowania to 70 cm od powierzchni materiału światłoczułego. Maksymalne powiększenie oferowane przez najostrzejszy obiektyw świata to 1:11,3.

Leica X2 – pierwsze wrażenia [wideo]

Konstrukcja optyczna szkła Leica APO-SUMMICRON-M 50 mm f/2 ASPH. obejmuje 8 soczewek w 5 grupach, do których zalicza się znajdujący się za przysłoną element szybujący, zmieniający swoją pozycję względem przedniej grupy podczas ogniskowania. Konstrukcja taka ma umożliwiać zachowanie dobrych parametrów optycznych w całym zakresie odległości ogniskowania. Korekcja apochromatyczna realizowana jest dzięki opracowanym przez laboratoria Leitza gatunkom sezonowanego szkła, które jest precyzyjnie oszlifowane i pokryte dziesiątkami nanomilimetrowych powłok ochronnych i antyodblaskowych natychmiast po obróbce, co zapobiega utlenianiu.

Leica APO-SUMMICRON-M 50 mm f/2 ASPH.

Pierwsze obiektywy Leica APO-SUMMICRON-M 50 mm f/2 ASPH. trafią do autoryzowanych sprzedawców Leiki pod koniec lipca 2012 r. Cena obiektywu to 26 000 zł.

Leica X2 – pierwsze wrażenia [wideo]

Mariusz Kamiński — Thu, 10 May 2012 19:05:03 +0000

Zobaczcie z bliska, jak wygląda najnowsza, stylowa Leica X2 z matrycą APS-C o rozdzielczości 16 Mpix.

Ernst Leitz byłby dumny. Gdy w Niemczech powstawały pierwsze na świecie fotograficzne aparaty małoobrazkowe, to chyba nikt nie podejrzewał, że te sympatyczne aparaciki przetrwają do dziś w niemalże niezmienionej formie (poza wnętrzem). Co więcej, produkty Leica stały się obiektem pożądania adeptów i mistrzów fotografii i w swej nowoczesnej formie wskoczyły na półkę hi-end, rażąc po oczach ceną z wieloma zerami.

Leica M Monochrom – niemiecka precyzja w czerni i bieli

Gdy Leica X2 dotarła do redakcji, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że stykam się z produktem perfekcyjnym. Niewielki aparat kompaktowy skrywał się w pięknym, skórzanym futerale. Do zestawu dołączono oddzielny wizjer elektroniczny Leica EVF2 o rozdzielczości 1,4 mln pikseli, także schowany w malutkim pokrowcu, i ładowarkę.

Aparat jest wykonany wyśmienicie. Obudowa jest bardzo solidna, nie ma mowy o żadnych luzach. Matryca ma, wbrew oczekiwaniom, 16 Mpix, a nie 18. Po uruchomieniu urządzenia użytkownika wita polskie menu, które jest bardzo przejrzyste i wygodne w obsłudze. Uwagę zwraca obiektyw Elmarit 24 mm f/2.8 ASPH, którego ogniskowa w przeliczeniu daje klasyczne 35 mm, idealne do fotografii reportażowej. Niestety, aparat był w naszych rękach zbyt krótko, abyśmy mogli wykonać zdjęcia testowe, ale postaramy się to szybko nadrobić przy okazji testów.

Pierwszą wadą, która dosłownie rzuca się w oczy, jest jakość ekranu LCD. Jego rozdzielczość jest mała, a poszczególne piksele są bardzo widoczne. Warto jednak zaznaczyć, że robienie zdjęć za pomocą tego ekranu (jak i każdego innego) mija się z celem. Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest wykorzystanie dołączonego wizjera, który dostarcza bardzo jasny i kontrastowy obraz i jest niezwykle wygodny w użyciu.