Intymne podejście do portretowania kobiet w twórczości Stanisława Surmana

Stanisław Surman od urodzenia mieszka w Krakowie. Sam dokładnie nie pamięta, kiedy zaczął fotografować, lecz weszło mu to tak głęboko w krew, że nie wyobraża sobie życia bez robienia zdjęć. Jego charakterystyczne portrety ukazują prawdziwe piękno modelek.

Na początku swojej fotograficznej drogi Stanisław Surman korzystał z małego kompaktu – Samsunga L110. Miał być to niewielki aparat do dokumentowania codzienności i imprez rodzinnych. Zamiast tego stał się dla niego oknem na świat – Surman zaczął fotografować wszystko.
© Stanisław Surman / Facebook

Na początku swojej fotograficznej drogi Stanisław Surman korzystał z małego kompaktu – Samsunga L110. Miał być to niewielki aparat do dokumentowania codzienności i imprez rodzinnych. Zamiast tego stał się dla niego oknem na świat – Surman zaczął fotografować wszystko.

Z czasem Samsunga zastąpił Sony H50, lecz nie był to jeszcze czas, gdy Staszek myślał o zajęciu się fotografią zawodowo. A tym bardziej o robieniu zdjęć ludziom. Nawet po zakupie pierwszej lustrzanki – Nikona D90, długo żaden człowiek nie pojawił się przed obiektywem Surmana.
© Stanisław Surman / Facebook

Z czasem Samsunga zastąpił Sony H50, lecz nie był to jeszcze czas, gdy Staszek myślał o zajęciu się fotografią zawodowo. A tym bardziej o robieniu zdjęć ludziom. Nawet po zakupie pierwszej lustrzanki – Nikona D90, długo żaden człowiek nie pojawił się przed obiektywem Surmana.

- Moja pierwsza sesja wyglądał trochę na zasadzie: „Weź kilka ubrań, ja mam aparat, coś się wymyśli”. Najzabawniejsze jest to, że tą zasadą kieruję się do dziś. Uwielbiam prostotę i emocje na zdjęciach. Nigdy nie potrafię opisać pomysłu na zdjęcia mojej przyszłej modelce lub modelowi – mówi o swoim stylu pracy Stanisław Surman.
© Stanisław Surman / Facebook

- Moja pierwsza sesja wyglądał trochę na zasadzie: „Weź kilka ubrań, ja mam aparat, coś się wymyśli”. Najzabawniejsze jest to, że tą zasadą kieruję się do dziś. Uwielbiam prostotę i emocje na zdjęciach. Nigdy nie potrafię opisać pomysłu na zdjęcia mojej przyszłej modelce lub modelowi – mówi o swoim stylu pracy Stanisław Surman.

Największą fotograficzną inspiracją Surmana są prace Gregora Laubscha, które ceni za minimalizm. - Modelka, aparat i ja. Żadnych udziwnień” – tak komentuje to sam fotograf. Tym, co się liczy w fotografii dla Staszka, są emocje, reszta, według niego, nie ma znaczenia.
© Stanisław Surman / Facebook

Największą fotograficzną inspiracją Surmana są prace Gregora Laubscha, które ceni za minimalizm. - Modelka, aparat i ja. Żadnych udziwnień” – tak komentuje to sam fotograf. Tym, co się liczy w fotografii dla Staszka, są emocje, reszta, według niego, nie ma znaczenia.

- Uwielbiam moment, kiedy modelka zapomina, że jest na zdjęciach. Po prostu jest, a ja mam czas, by robić zdjęcia. Mam tę chwilę, gdzie udaje mi się zamknąć jej emocje. Też nigdy nie narzucam, jakie emocje chcę widzieć. To już zostawiam jej. Niech sama się otworzy. Często powtarzam, że ja tylko wciskam guziki na aparacie, reszta zależy od modelki. To, co ona jest w stanie pokazać, ja postaram się zatrzymać – wyznaje Surman.
© Stanisław Surman / Facebook

- Uwielbiam moment, kiedy modelka zapomina, że jest na zdjęciach. Po prostu jest, a ja mam czas, by robić zdjęcia. Mam tę chwilę, gdzie udaje mi się zamknąć jej emocje. Też nigdy nie narzucam, jakie emocje chcę widzieć. To już zostawiam jej. Niech sama się otworzy. Często powtarzam, że ja tylko wciskam guziki na aparacie, reszta zależy od modelki. To, co ona jest w stanie pokazać, ja postaram się zatrzymać – wyznaje Surman.

Wiele swoich portretów Staszek wykonał przy użyciu różnych Nikonów. Obecnie pracuje na aparacie Olympus E-M10 z obiektywem 45 mm f/1.8. Ten sprzęt jest, według niego, szybki i ostry, chociaż wciąż pozostał sentyment do manualnego Heliosa 58 mm f/2.
© Stanisław Surman / Facebook

Wiele swoich portretów Staszek wykonał przy użyciu różnych Nikonów. Obecnie pracuje na aparacie Olympus E-M10 z obiektywem 45 mm f/1.8. Ten sprzęt jest, według niego, szybki i ostry, chociaż wciąż pozostał sentyment do manualnego Heliosa 58 mm f/2.

Zobacz również: Fotoblogia.pl - największy blog o fotografii w Polsce

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autora.
© Stanisław Surman / Facebook

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autora.

© Stanisław Surman / Facebook
© Stanisław Surman / Facebook
© Stanisław Surman / Facebook
Podziel się:

Przeczytaj także:

Także w kategorii Inspiracje:

Hiroszima i Nagasaki - historia zdjęć dokumentujących ataki atomowe z 1945 roku Powstanie, jego ludzie i Warszawa - o tym opowiada projekt "Teraz '44" Zamarznięte mydlane bańki Pawła Załuski podbijają świat! Osobliwe przystanki z terenów byłego ZSRR Arne Svenson podglądał z aparatem sąsiadów z bloku naprzeciwko. Uchwycił zaskakujące chwile Mroźny reportaż z najzimniejszego miejsca na świecie, gdzie temperatura sięga -71.2 C Kim jest Szarbat Gula - "afgańska dziewczyna" z portretu Steve'a McCurry? Mike Kelley i powietrzne portrety samolotów, które są jego największą pasją Magia dobrego zdjęcia tkwi w oczach, zwłaszcza jak jest ich kilka par. Ireneusz "Irass" Walędzik opowiada o swoich bliskich spotkaniach z przyrodą To jeden z najstarszych podwodnych autoportretów świata. Powstał w 1899 r. i wymagał masę pracy Oliwia Papatanasis i jej pełne pasji do życia fotografie podróżnicze Oto co się dzieje, kiedy świetny fotograf krajobrazu zabiera się za zdjęcia ślubne Fotografia mody i ochrona środowiska, czyli afrykańskie portrety modelek ubranych w śmieci Królewski retusz z Krakowa Tak wyglądają nowoczesne zdjęcia rodzinne! Ojciec wkleja zdjęcie swojego syna w bajkowe scenerie Najbardziej absurdalne prawa w USA zostały sfotografowane Daniel Kordan i jego bajeczna gwiezdna tęcza, którą sfotografował na odludnych terenach Boliwii Fotograf spędził 3 tygodnie z kłusownikami... mamutów Współczesna, pompatyczna architektura na terenie byłego ZSRR Czy wizja Wrześni według Adama Lacha dekonstruuje utopijną wizję niewielkich miast? Niepokojące wizje paraliżu sennego na zdjęciach Nicolasa Bruno Surrealistyczne autoportrety Flory Borsi, czyli zwierzęcy zew i kobieca delikatność w jednym Dziewczyna Mikaela wciąż ucieka przed aparatem, ale mimo to wygląda świetnie Marina Amaral ożywia stare fotografie. Na jej pracach czarno-biały świat wygląda, jak z bajki

Popularne w tym tygodniu:

Zdjęcie, które wywołało burzę w internecie. Wiemy, jak powstało Zdjęcia wioski owianej tajemniczą mgłą wyrażają osobowość Gabora Dvornika Potężna burza piaskowa na zdjęciach ze śmigłowca Krzysztof Gołuch o niepełnosprawnych: "Intuicyjnie poczułem, że muszę zająć się tym tematem" Hiroszima i Nagasaki - historia zdjęć dokumentujących ataki atomowe z 1945 roku W ZSRR retuszerzy nie potrzebowali Photoshopa, by tworzyć "rzeczywistość" Natalija Jankielewicz: "Aparat jest narzędziem i nie może zrobić więcej niż fotograf" Polacy nagrodzeni w konkursie MonoVisions Photography Awards 2018 Sylwetki naszych czytelników: Łukasz Sokół Terapeutyczna moc fotografii pozwoli ci uspokoić myśli Chwyć za smartfona i fotografuj gwiazdy, jak Daniel Cheong "Stary Poznań" to projekt, który pokazuje dawnego ducha miasta