Obraz wojny w obiektywie Damiana Kramskiego - jednego z czołowych polskich fotografów prasowych

Damian Kramski jest wielokrotnym laureatem konkursu Grand Press Photo. Jego dorobek fotograficzny to nie tylko zdjęcia wojenne (wielokrotne podróże po Afganistanie), ale również codzienne życie Trójmiasta oraz istotne wydarzenia. Rozmawialiśmy z fotografem o tym, czym dla niego są zdjęcia.

Marcin Watemborski: Damian, przez wiele lat byłeś związany z Agorą oraz innymi wydawnictwami. Jednak co było wcześniej? Gdzie jest początek?

Damian Kramski: Moja fascynacja fotografią zaczęła się, gdy miałem 13 lat. W szkole podstawowej trafiłem do kółka fotograficznego. Od tamtego momentu nie wyobrażałem sobie już tego, by móc robić w życiu coś innego... zresztą, rodzice zawsze wspierali mnie w moich decyzjach – pierwszy aparat dostałem właśnie od nich.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Marcin Watemborski: Damian, przez wiele lat byłeś związany z Agorą oraz innymi wydawnictwami. Jednak co było wcześniej? Gdzie jest początek?

Damian Kramski: Moja fascynacja fotografią zaczęła się, gdy miałem 13 lat. W szkole podstawowej trafiłem do kółka fotograficznego. Od tamtego momentu nie wyobrażałem sobie już tego, by móc robić w życiu coś innego... zresztą, rodzice zawsze wspierali mnie w moich decyzjach – pierwszy aparat dostałem właśnie od nich.

Oprócz wsparcia rodziców mogłeś liczyć na inne rodzinne inspiracje?

Myślę, że nie bez znaczenia było to, że dziadek, dyrygent, obok swojej batuty trzymał zawsze aparat fotograficzny. Jako mały chłopak – pamiętam czerwone światło ciemni i odbitki, które wisiały na sznurkach do prania.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Oprócz wsparcia rodziców mogłeś liczyć na inne rodzinne inspiracje?

Myślę, że nie bez znaczenia było to, że dziadek, dyrygent, obok swojej batuty trzymał zawsze aparat fotograficzny. Jako mały chłopak – pamiętam czerwone światło ciemni i odbitki, które wisiały na sznurkach do prania.

Jak rozwinęła się Twoja pasja? Kiedy zamieniła się w pełnoprawny zawód?

Profesjonalną karierę fotograficzną zacząłem w 1994 roku, gdy trafiłem do Gazety Wyborczej w Bydgoszczy, a później do oddziału gdańskiego.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Jak rozwinęła się Twoja pasja? Kiedy zamieniła się w pełnoprawny zawód?

Profesjonalną karierę fotograficzną zacząłem w 1994 roku, gdy trafiłem do Gazety Wyborczej w Bydgoszczy, a później do oddziału gdańskiego.

Co dał Ci ten etap?

Praca w Gazecie uświadomiła mi to, że fotografia dokumentalna i fotoreportaż jest tym, czym chcę się zajmować. Te dwa gatunki fotografii są mi najbliższe ze względu na kontakt z prawdziwymi ludźmi i obcowanie z emocjami.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Co dał Ci ten etap?

Praca w Gazecie uświadomiła mi to, że fotografia dokumentalna i fotoreportaż jest tym, czym chcę się zajmować. Te dwa gatunki fotografii są mi najbliższe ze względu na kontakt z prawdziwymi ludźmi i obcowanie z emocjami.

Czego szukasz w tematach, które realizujesz? Co Ci to daje wewnętrznie?

Szukam prawdziwych historii – niekoniecznie tych z pierwszych stron gazet. To, co wtedy czuję to adrenalina, jak u sportowca oraz szczęście i spełnienie.

Zawsze stawiam sobie dość wysokie poprzeczki, jeśli chodzi o dobór tematu oraz ich realizację. Lubię pracować sam, dlatego też po 20 latach fotografowania mam dość pracowania łokieć w łokieć z innymi.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Czego szukasz w tematach, które realizujesz? Co Ci to daje wewnętrznie?

Szukam prawdziwych historii – niekoniecznie tych z pierwszych stron gazet. To, co wtedy czuję to adrenalina, jak u sportowca oraz szczęście i spełnienie.

Zawsze stawiam sobie dość wysokie poprzeczki, jeśli chodzi o dobór tematu oraz ich realizację. Lubię pracować sam, dlatego też po 20 latach fotografowania mam dość pracowania łokieć w łokieć z innymi.

Dlaczego tak mocno cenisz sobie indywidualizm?

Męczy mnie wyścig między ludźmi. Praca w pojedynkę jest najbardziej kreatywną formą dokumentu i fotoreportażu, ponieważ nikt ci niczego nie narzuca. Jesteś sam ze sobą i swoim tematem. Możesz się skupić i oddać tematowi na sto procent.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Dlaczego tak mocno cenisz sobie indywidualizm?

Męczy mnie wyścig między ludźmi. Praca w pojedynkę jest najbardziej kreatywną formą dokumentu i fotoreportażu, ponieważ nikt ci niczego nie narzuca. Jesteś sam ze sobą i swoim tematem. Możesz się skupić i oddać tematowi na sto procent.

Zobacz również: Podstawy fotografii: przysłona

Co czujesz, kiedy masz okazję obcowania z tematem jeden na jeden?

Gdy jestem na zdjęciach i czuję, że podjęty temat jest dobry, czuję ogromne poczucie spełnienia i satysfakcji. Nieraz realizuję temat w kilka dni, ale trafiają się też takie na lata.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Co czujesz, kiedy masz okazję obcowania z tematem jeden na jeden?

Gdy jestem na zdjęciach i czuję, że podjęty temat jest dobry, czuję ogromne poczucie spełnienia i satysfakcji. Nieraz realizuję temat w kilka dni, ale trafiają się też takie na lata.

Dlaczego podjąłeś się akurat fotografii dokumentalnej i reportażowej?

Dokument i fotoreportaż skupiają wszystkie gatunki fotografii – są bardzo pojemne i nieprzewidywalne, dlatego tak bardzo mnie pociągają. Inspiruje mnie życie wokół mnie, prawda w ludziach i otaczający świat. Oczywiście jest tu też miejsce dla takich fotografów, jak Capa, Horst, Salgado, czy nasi polscy klasycy - Witek Krassowski i Krzysiek Miller.

Szkoda, że dla takiej fotografii jest coraz mniej miejsc do publikacji. Obecnie interesuję się też filmem dokumentalnym, to wszystko jest bardzo bliskie sobie i daje nowe możliwości twórcze.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Dlaczego podjąłeś się akurat fotografii dokumentalnej i reportażowej?

Dokument i fotoreportaż skupiają wszystkie gatunki fotografii – są bardzo pojemne i nieprzewidywalne, dlatego tak bardzo mnie pociągają. Inspiruje mnie życie wokół mnie, prawda w ludziach i otaczający świat. Oczywiście jest tu też miejsce dla takich fotografów, jak Capa, Horst, Salgado, czy nasi polscy klasycy - Witek Krassowski i Krzysiek Miller.

Szkoda, że dla takiej fotografii jest coraz mniej miejsc do publikacji. Obecnie interesuję się też filmem dokumentalnym, to wszystko jest bardzo bliskie sobie i daje nowe możliwości twórcze.

Zdradzisz, czym opowiadasz swoje historie?

Obecnie fotografuję Canonem, lubię też sięgać po moje Mamiye 6 i 7. Czasem używam też wielkiego formatu.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Zdradzisz, czym opowiadasz swoje historie?

Obecnie fotografuję Canonem, lubię też sięgać po moje Mamiye 6 i 7. Czasem używam też wielkiego formatu.

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autora.
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autora.

© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com
© Damian Kramski / www.damiankramski.com

Damian Kramski

Damian Kramski urodził się w 1975 roku. Mieszka i pracuje w Trójmieście. Jako fotograf, był wielokrotnie nagradzany na różnego rodzaju konkursach, w tym: Konkursie Polskie jFotografii Prasowej, Grand Press Photo, Newsreportaż, BZ WBK Press Photo. Jego zdjęcia były prezentowane również na prestiżowym festiwalu fotografii w Perpignan.

Kramski publikuje w Gazecie Wyborczej, Dużym Formacie, Wysokich Obcasach (oraz wydaniu Extra), Twoim Stylu, Newsweek Polska, Polityce, Wprost, Przekroju, National Geographic, Le Monde.

Jak mówi: „Żeby zrobić dobry fotoreportaż, trzeba być na 100%”.

Więcej zdjęć znajdziecie na stronie internetowej Damiana Kramskiego.

Podziel się:

Przeczytaj także:

Ten artykuł ma 1 komentarz

Pokaż wszystkie komentarze

Także w kategorii Inspiracje:

Powstanie Warszawskie: 63 dni życia i walki, czyli historia fotografów Powstanie warszawskie i jego ludzie - o tym opowiada projekt "Teraz '44" "Duchy Czarnobyla” widziane przez aparat otworkowy Grzegorza Sawy-Borysławskiego Kolorowa jesień i dziesiątka dzieci sfotografowanych przez matkę Zamarznięte mydlane bańki Pawła Załuski podbijają świat! Osobliwe przystanki z terenów byłego ZSRR Arne Svenson podglądał z aparatem sąsiadów z bloku naprzeciwko. Uchwycił zaskakujące chwile Mroźny reportaż z najzimniejszego miejsca na świecie, gdzie temperatura sięga -71.2 C Magia dobrego zdjęcia tkwi w oczach, zwłaszcza jak jest ich kilka par. Ireneusz "Irass" Walędzik opowiada o swoich bliskich spotkaniach z przyrodą To jeden z najstarszych podwodnych autoportretów świata. Powstał w 1899 r. i wymagał masę pracy Oliwia Papatanasis i jej pełne pasji do życia fotografie podróżnicze Fotografia mody i ochrona środowiska, czyli afrykańskie portrety modelek ubranych w śmieci Królewski retusz z Krakowa Najbardziej absurdalne prawa w USA zostały sfotografowane Daniel Kordan i jego bajeczna gwiezdna tęcza, którą sfotografował na odludnych terenach Boliwii Współczesna, pompatyczna architektura na terenie byłego ZSRR Niepokojące wizje paraliżu sennego na zdjęciach Nicolasa Bruno Surrealistyczne autoportrety Flory Borsi, czyli zwierzęcy zew i kobieca delikatność w jednym Dziewczyna Mikaela wciąż ucieka przed aparatem, ale mimo to wygląda świetnie Sebastian Janicki tłumaczy, jak dostrzec niedostrzegalne Turecka incepcja Aydina Büyüktasa Kreatywny przekręt: 6 fotografów, 1 model - zobacz zaskakujący rezultat sesji Uroczy dziecięcy świat w oczach Iwony Podlasińskiej Portrety twardzieli z największego, nowozelandzkiego gangu

Popularne w tym tygodniu:

Fotograf pokazuje różnice między beztroską, a przerażającą prawdą Mathias Wasik: "Nie chcę dokumentować ulic. Chcę być na ulicy" Blackmagic Pocket Cinema Camera 6K: Świetny film na tle Księżyca w pełni Zdjęcia do paszportu inaczej. Ten fotograf tworzy z nich sztukę Japonia w obiektywie Damiana Milczarka Uliczne rozmowy: Artur Pławski “A Tree Grows In…” to projekt kalifornijskiej fotografki. który przedstawia rośliny w nietypowych miejscach