Izabela Urbaniak. Jak za pomocą zdjęć przenieść się do czasów swojego dzieciństwa? [wywiad]

Izabela Urbaniak od kilku lat fotografuje swoje dzieci podczas wakacji na wsi. Na zdjęciach udało jej się uchwycić klimat, który pamięta z czasów swoich wiejskich wakacji.

ⓒ Izabela Urbaniak

Izabela Urbaniak - urodzona w 1973 r., mieszka i pracuje w Łodzi. Jest magistrem psychologii zarządzania. Ukończyła również Warszawską Szkołę Filmową z wyróżnieniem. Obecnie jest v-ce prezesem ZPAF’u (Związku Polskich Artystów Fotografików) okręgu łódzkiego.

www.izabelaurbaniak.pl

Kto jest na zdjęciach i gdzie powstawały Twoje zdjęcia?

Na zdjęciach jest dwoje moich dzieci, Antek i Julian oraz Jasiek i Maja, czyli kuzyni. Co roku około miesiąca spędzamy w domku na wsi, nad jeziorem.
Od zawsze miałam tam ze sobą aparat, żeby fotografować dzieci, ale od 2012 roku robię to w taki sposób, jak widać. Moje własne wspomnienia z dzieciństwa zainspirowały mnie do pokazania tego w taki sposób. Chciałam odtworzyć lub też stworzyć wrażenie, jak z tamtych czasów. Nie bez znaczenia jest też okres w życiu dzieciaków, które odkrywają świat a ja towarzyszę im w tym z aparatem.

Dlaczego wszystkie zdjęcia są czarno — białe?

Czerń i biel nie odciąga uwagi od tematu zdjęć. No i najważniejsze jest to, że pozwala pozbyć się oznak współczesności.

Czemu zdecydowałaś się pokazać wakacje takie, jak pamiętamy sprzed ery współczesnych gadżetów?

Kiedy jedziemy na wieś, zabieram ze sobą komputer (do którego dzieci nie mają żadnego dostępu), mamy tam też telewizor (i 4 programy na krzyż), no i oczywiście telefony, ale panuje tam bardzo leniwy klimat, który nie sprzyja mojej pracy na komputerze (niestety wciąż naiwnie planuję nadrobienie tam moich zaległości, ale nie idzie to w parze z rzeczywistością). Natomiast dzieci nie mają po prostu potrzeby oglądania telewizji. Wolą swoje towarzystwo, skoki do wody, zabawę w chowanego, budowanie bazy, gry planszowe, bawią się w podchody, gdzie finałem jest odnalezienie skarbów. Nie nudzą się, mają tyle zajęć, że telefony pozostają w szufladzie. „Współczesność“ to mały procent tego, co dzieje się podczas tego pobytu, poza tym nie jest ona tak interesująca więc nie warto jej po prostu pokazywać.

W jakim stopniu sytuacje były odgrywane lub pozowane a na ile jest to czysta dokumentacja zachowania dzieci?

Z moimi dziećmi jest tak, że nie da się im powiedzieć, żeby coś odegrały. A próby
ustawienia czy chwile, kiedy proszę je, „zatrzymajcie się“, żeby utrwalić jakiś kadr, trwają do 3 sekund. Nie ma szans i czasu na kreowanie czy pozowanie. Tak właśnie było ze zdjęciem, które zapoczątkowało tę całą serię (zdjęcie poniżej). Dostrzegłam światło, miejsce i dzieci biegnące przede mną, zawołałam, aby się zatrzymali na chwilę, bo chcę im zrobić zdjęcie. Odwrócili się do mnie, Antek oparł się na Jaśku, w tle była czekająca Maja, zrobiłam dwie klatki, w dwie sekundy i było po wszystkim…..a zdjęcie wygląda, jakbym ustawiała scenkę.

Co, z Twojego doświadczenia, jest najtrudniejsze w fotografowaniu dzieci?

Zabawy dzieci trwają chwilę, sytuacja jest bardzo zmienna i nie da się jej powtórzyć. Ja
jestem taką osobą, że aparat mam zawsze ze sobą, ale trzeba cały czas zachować uwagę i gotowość. Żeby były efekty, potrzebny jest czas i cierpliwość, nie wolno odpuszczać. Inaczej też fotografuje się własne, a inaczej obce dzieci. Na przykład niesfornym, obcym dzieciakom nie powiem tego, co powiedziałabym swoim. Poza tym moje dzieci są przyzwyczajone do aparatu i do mojej osoby z aparatem, więc nie zwracają uwagi na mnie, są oswojone z pracą, jaką z nimi wykonuję, są naturalne.

Jakie wskazówki przekazałabyś osobom, które chcą spróbować sfotografować swoje dzieci podczas weekendowego pobytu na wsi?

Przede wszystkim trzeba być cierpliwym i uważnym obserwatorem. Trzeba też nauczyć się fotografować proste czynności, odnajdywać w nich coś ciekawego i intrygującego,
niebanalnego. Nie powinno się też nastawiać na efekty, nie planować a raczej dawać się zaskakiwać sytuacjom. Czasami może to być piękne światło, czasem niesforna fryzura dzieciaka czy rozciągnięta koszula, wyraz twarzy. Zresztą to jest sprawa dosyć
indywidualna, być może każdy musi znaleźć swój własny sposób. Mój jest właśnie taki.
Poza tym według mnie wieś sama w sobie jest bardzo ciekawa, tyle się tam dzieje…

Dzieci to bardzo wdzięczny temat, ale czy dzieci fotografuje się tak, jak dorosłych?

Dorośli są lepsi do pozowania, bo robią to, o co się ich poprosi, są bardziej świadomi siebie i tego, co robią. Dzieci za to są bardziej naturalne, mniej krytyczne i bardziej skłonne do bycia fotografowanymi. Są w stanie „wytworzyć“ ciekawsze sytuacje, bo reagują żywiołowo, spontanicznie, wszystko je ciekawi. Dorośli stwarzają dystans, w dokumencie to bardzo przeszkadza, bo fotografowi ciężej „dotrzeć“, czy skłonić dorosłego do bycia sfotografowanym.

Opowiedz o tym, co fotografujesz, kiedy nie jesteś na wakacjach?

Spektrum mojej działalności fotograficznej jest dość szerokie. Przyjmuję zlecenia na
prywatne sesje od kobiet, jestem też stałą współpracowniczką głównych siedzib firm Dilmah i Bols. Fotografuję dla nich produkty, ale też eventy. Prowadzę rowniez warsztaty fotografii portretowej kobiecej (zdjęcia bardziej uchwycone, niż pozowane). Rzadko, ale zdarza się, że fotografuję śluby lub robię zdjęcia fashion.

Co bardziej Cię interesuje: dokumentowanie, czy kreowanie sytuacji?

Ja chyba bardziej wolę być zaskakiwana, więc wolę dokumentowanie. Nastawiam się na patrzenie i dostrzeganie ciekawych sytuacji w codziennych sprawach. W kreowaniu więcej czasu trzeba poświęcić na etap wymyślania, przygotowania zdjęć.

Jakie masz pomysły na najbliższe zdjęcia?

Nie mam czegoś takiego, jak wymyślanie sobie nowych projektów. Pewnie jeszcze przez kilka sezonów pociągnę „Summertime“, przynajmniej dopóki dzieci zechcą być bohaterami tych zdjęć. W ciągu roku jestem tak zajęta, że dla siebie samej mam mało okazji do robienia zdjęć.

Idylliczne wakacje na wsi bez telewizora i internetu na zdjęciach Izabeli Urbaniak

Izabela Urbaniak potrafi perfekcyjnie uchwycić klimat beztroskich wakacji z czasów dzieciństwa, który chyba wszyscy potrafimy sobie przypomnieć. Jej…

Lubię podróżować, z wyjazdów zawsze coś staram się przywieźć ciekawego. Za każdym razem, kiedy odwiedzam Sri Lankę (byłam tam już 7 razy), powiększam kolekcję zdjęć stamtąd. Z planów podróżniczych z pewnością chciałabym na przykład odwiedzić Japonię podczas święta kwitnącej wiśni. Oczywiście z aparatem. Bez niego ani rusz. Mam nawet taki sen, a właściwie koszmar, że jestem gdzieś, gdzie dzieje się coś ciekawego a ja nie mam ze sobą aparatu…

"Najpierw treść, potem forma. Najpierw człowiek, potem aparaty". Będę starał się, by moje teksty były odpowiedzią na pytania, które do tej pory bałem się zadać…

WIĘCEJ: www.piotrkala.pl | Facebook

Źródło: Zdjęcia wykorzystane za zgodą autorki

Podziel się:

Przeczytaj także:

Także w kategorii Inspiracje:

Królewski retusz z Krakowa Najbardziej absurdalne prawa w USA zostały sfotografowane Współczesna, pompatyczna architektura na terenie byłego ZSRR Portrety twardzieli z największego, nowozelandzkiego gangu Mroźny reportaż z najzimniejszego miejsca na świecie, gdzie temperatura sięga -71.2 C Inspiracje dokumentalne #7 Eksplodujące, kolorowe, wodne peruki, czyli jak to robi Tim Tadder Ptasie polowanie na ryby zamrożone w ułamku sekundy w idealnym momencie The British Wildlife Photography Awards 2015, czyli fotografia przyrody w najlepszym wydaniu Sukces Pawła Kroka w Insight Astronomy Photographer of the Year 2015 Mistrzostwa świata w pływaniu z niecodziennej perspektywy Fotograficzne inspiracje z Instagrama – od ilustracji po chaos na biurku [cz. 7] 10 zdjęć, które symbolizuja ostatnią dekadę według Getty Images i Canona Krótki błysk w lampach studyjnych - do czego go zastosować? Niebieska rzeka ciekłej siarki w indonezyjskim kraterze wulkanu na zdjęciach Reubena Wu Szturmowcy imperium po godzinach. Zabawny cykl zdjęć inspirowany „Gwiezdnymi Wojnami" Sekretne życie zwierząt z farmy Epickie burze na zdjęciach Erica Meola Znamy zwycięzców 5. edycja Leica Street Photo Fantastyczne nocne zdjęcia Ziemi na nowych, pełnych głębi zdjęciach NASA Długie ekspozycje w wesołym miasteczku na negatywie Leica będzie produkować pełnoklatkowe bezlusterkowce z AF? „The Dog People” - zabawne portrety ludzi, którzy naśladują swoje psy Spektakularne krajobrazy na zdjęciach laureatów konkursu 2015 International Landscape Photographer of the Year

Popularne w tym tygodniu:

Wzruszająca sesja noworodków, wykonana tuż przed odejściem jednego z nich Potraficie dostrzec coś wyjątkowego w portretach autorstwa Yigala Ozeriego? Drzewa przewrócone przez orkan. Stworzyły fantastyczną kompozycję do zdjęcia Czekał godzinami, by dopasować odbiorców do obrazów w muzeum. Zdecydowanie się opłaciło Kiedyś i dziś – mężczyzna wkleił dorosłego siebie na zdjęcia z dzieciństwa. Wyszło świetnie! Przez dwie zimy fotografował ludzi marznąc na moście. Tak powstał projekt "Tramwaj" Magiczne, poetyckie portrety na gorącej Kubie to specjalność Gillian Hyland Magia dobrego zdjęcia tkwi w oczach, zwłaszcza jak jest ich kilka par. Ireneusz "Irass" Walędzik opowiada o swoich bliskich spotkaniach z przyrodą Zdjęcie z lądowania na Księżycu to prawda czy wielka mistyfikacja? Usunął ze zdjęcia dźwig, którego nikt nie chciał wymazać. Zobacz jak retuszował obraz krok po kroku Wildlife Photographer of the Year 2017. Wygrało zdjęcie opowiadające historię zbrodni na nosorożcach Roni Landa sfotografowała interesującą martwą naturę, zrobioną z... mięsa?!