Fotograf stworzył samodzielnie teleskop. Robi nim wspaniałe zdjęcia Księżyca

Jonathan Kissner stworzył projekt teleskopu Hadley, który jest wyposażony w reflektor 114/900 mm ze sferycznym lustrem głównym umieszczonym w większości w częściach wydrukowanych w drukarce 3D. Fotograf twierdzi, że jego teleskop może pełnić podwójną funkcję jako luneta naziemna do obserwacji dzikiej przyrody, a nawet jako obiektyw zmiennoogniskowy z f/8 do fotografii.

Fotograf zdecydował się na stworzenie teleskopu DIY ze względu na mnogość – jak to nazwał – "zabójczych dla hobbystów" lunet w przedziale od 100 do 200 dolarów, które są trudne w użyciu z tandetnymi częściami. Opublikował również instrukcję w swoim dzienniku budowy Printables. "Mam nadzieję, że dzięki temu więcej osób znajdzie otwarte drzwi do obserwacji planet i podstawowej astrofotografii" – napisał Kissner.

Projekt koncentruje się wokół części, które są drukowane na standardowej drukarce 3D FDM. Do wydrukowania w 3D jest łącznie 27 różnych części. Projekt wykorzystuje również jeden rodzaj śrub w różnych długościach i nakrętek, aby nie komplikować jego złożenia.

Największym wyzwaniem dla Kissnera było samo lustro. Tradycyjne zwierciadło paraboliczne, które można znaleźć w dużych teleskopach, byłoby zbyt drogie dla teleskopu tej wielkości. Kissner stwierdził jednak, że przy takiej ogniskowej i jej współczynnikach, zwierciadło sferyczne będzie bardziej opłacalnym rozwiązaniem.

Kissner twierdzi, że zestawy luster dla 114/900mm sferycznej pary głównej i eliptycznej pary wtórnej można znaleźć na eBayu, Amazonie lub AliExpress za około 20 dolarów. Dodając do tego materiały drukarskie i inne części za 100 dol. oraz dobry zestaw okularów teleskopowych za 50 dolarów, otrzymał całkiem skuteczny teleskop za mniej niż 200 dolarów. Pełna lista części i plany budowy teleskopu dostępne są na stronie Printables.

Jak dowiedział się serwis PetaPixel, Kissner wykonuje zdjęcia przez teleskop za pomocą telefonu komórkowego Google Pixel 4a. W celu zwalczenia turbulencji atmosferycznych, które sieją spustoszenie na zdjęciach o długiej ekspozycji, zdecydował się na kręcenie wideo w 60 klatkach na sekundę.

Fotograf importuje przechwycone filmy do aplikacji zwanej Planetary Imaging PreProcessor (PPIP), a następnie wyrównuje je za pomocą innej o nazwie Registax. Oba programy są darmowe i dostępne w internecie. Następnie obrabia obraz przy użyciu GIMP-a, by ostatecznie otrzymać zdjęcia godne pochwalenia.

Konrad Siwik, dziennikarz Fotoblogii