”Leica w Polsce”. Kilkanaście numerów legendarnego pisma dostępne online

Taśma filmowa w formacie 35 mm była wprowadzona do fotografii już w 1913, lecz popularyzacja przypadła dopiero na rok 1925, gdy rozpoczęła się seryjna produkcja aparatów pod szyldem E. Leitz Optische Werke w miejscowości Wetzlar.

Korpusy opracowane przez Oskara Barnacka charakteryzowały się wykorzystaniem około 2 metrów perforowanej taśmy kinematograficznej w przebiegu poziomym. Inżynier chciał w ten sposób uzyskać 40 klatek fotograficznych na jednym odcinku błony. W ten sposób zwiększył rozmiar klatki filmowej 18x24 mm do 24x36 mm. Ten format jest stosowany w fotografii do dzisiaj i nosi miano małego obrazka lub ”pełnej klatki”.

”Pełna klatka” jest określeniem używanym w fotografii cyfrowej do określenia rozmiaru większych matryc światłoczułych niż Mikro Cztery Trzecie (18 x 24 mm w przebiegu poziomym, mnożnik x2) oraz APS-C (zależnie od producenta, mnożnik wynosi x1,6 lub 1,5).

W pierwszej połowie XX wieku fotografia zaczęła prężnie rozwijać się również w Polsce. Za całe ”zamieszanie” było odpowiedzialne czasopismo ”Leica w Polsce”, dotyczące fotografii małoobrazkowej. Śmiało można powiedzieć, że ten miesięcznik był pierwszym sensownym pismem, które traktowało o fotografii profesjonalnie.

W archiwum Mazowieckiej Biblioteki Cyfrowej znajdziecie kilkanaście numerów zdigitalizowanego pisma, które są dostępne kompletnie za darmo. Na łamach magazynu przeczytacie o sprzęcie oraz niecodziennych materiałach fotograficznych. Całość została wzbogacona pięknymi czarno-białymi zdjęciami.