O tym jak fotografowałem w Sztokholmie...

Kiedy kilka miesięcy temu kiedy odwiedzaliśmy hiszpańską Palmę miałem ze sobą jedynie Nikona 1 swojej żony, który mówiąc kolokwialnie „dałby radę” gdyby nie jego bateria oraz system informujący o poziomie jej naładowania. Skończyło się tak, że większość zdjęć powstała bądź to moim bądź mojej żony iPhonem. Wtedy już wiedziałem że w następną podróż zabieram pełną klatkę.

Oczywiście Canonem 5DMIII. Obiektyw: Canon 24-105mm f4. Trochę ciemny jak na fotografowanie uliczne ale za to ze stabilizacją na czym bardzo mi zależało. Poza tym 5D dobrze radzi sobie z wysokimi wartościami ISO dzięki czemu f4 nie doskwierało aż tak bardzo. Swój zestaw okroiłem do minimum: puszka, jeden obiektyw, zapasowa bateria, kilka kart pamięci a wszystko zapakowane w bardzo małą (kupioną za kilkanaście funtów) torbę. Gdybym miał pakować się ponownie pewnie wsadziłbym 50mm f1.8 do kieszeni, a do torby podróżnej wrzucił statyw lub monopod (o którym zupełnie nie pomyślałem!). W 95% przypadków i tak użyłbym 24-105mm ze względu na efekt jaki chciałem osiągnąć na zdjęciach a tym samym fakt, że canonowski obiektyw to zoom oraz posiada stabilizację.

Nie chcę dużo pisać o tym jak bardzo podobał nam się Sztokholm bo nie o tym miał być ten wpis, powiem tylko że zauroczeni nie tylko samym Sztokholmem ale też skandynawską kulturą, już teraz planujemy rychły powrót. Może tym razem Oslo?