Obramowanie i kompozycja fotografii

Spośród wielu technik kompozycji, obramowanie jest jedną z najtrudniejszych. Dobrze wykorzystana umożliwia zwrócenie uwagi widza. Jednak jej złe użycie, powoduje, że zdjęcie przypomina rozpraszający widza śmietnik. Jak nauczyć się odpowiedniego stosowania naturalnych ramek na swoich fotografiach? W gościnnym wpisie radzą autorzy bloga BeyondMegapixels.

Fot. Hamed Saber

Redakcja Fotoblogia.pl

13 kwietnia 2010, 09:10

Fotografia Hamera Sabera przedstawia klasyczne obramowanie. Arkady kierują nasz wzrok na podwórze.

Obramowanie dodaje 3 ważne rzeczy do zdjęcia:

Kontekst - widzowi łatwiej wczuć się w uchwycony na fotografii moment. Zdjęcie pokazuje więcej, niż to co zobaczyłeś i postanowiłeś sfotografować. Pokazuje gdzie byłeś robiąc tą fotografię. Zrobiłeś zdjęcie przez okno? Spod drzewa? W tłumie? Obramowana fotografia zdradzi te szczegóły widzowi.
Głębia - niewiele technik fotograficznych potrafi tak wyraźnie dodać zdjęciu trzeci wymiar. Obramowanie daje widzowi odczuć dystans miedzy Tobą a fotografowanym obiektem.
Skupienie - jeśli chcesz pokazać jedynie małą cześć fotografii to obramuj je, a ukryjesz zbędne elementy i skupisz uwagę widza. Co prawda mógłbyś użyć zoomu, ale obramowanie doda również kontekstu i głębii.

Korzystając z tej metody warto zastanowić się nad jedną sprawą. Czy lepiej zastosować ramkę, która jest ostra czy rozmyta? Obramowanie uchwycone w polu ostrości pozwala na uzyskanie efektu głębokiej przestrzeni i przekazanie wielu szczegółów. Z drugiej strony oko odbiorcy w naturalny sposób ominie nieostre obramowanie kierując uwagę na najważniejszy element zdjęcia.

Obramowanie jest techniką kompozycji trudną do opanowania i użycia, ale jeśli nabierzesz praktyki potrafi naprawdę wyróżnić twoje fotografie. Ramką może być okno, arkdy, drzewa, a nawet człowiek. Niemal wszystko może pełnić rolę ?ramki?. Zernijcie na przykład poniżej:

Obramowanie i kompozycja fotografii 2 — Fot. WAM86

Fotografia przedstawia chłopca patrzącego na niedźwiedzia polarnego, w której ramię i głowa spełniają rolę ?ramki? dla niedźwiedzia. Ten efekt mógłby zostać lepiej wykorzystany, gdyby postać dziecka była nieco rozmyta. Główną postacią fotografii jest niedźwiedź, ale ramka stworzona z sylwetki chłopca sprawia, że zdjęcie jest ciekawsze, niż zwykłe zbliżenie na twarz zwierzęcia.