Odbitka platynowa może przetrwać nawet 1000 lat

Platynotypia idzie w parze z inną techniką – palladotypią. Jedno i drugie to techniki reprodukcyjne żelazowe. Podobnie jak cyjanotypia (niebieskie odbitki) wykorzystują światłoczułość soli żelaza. Różnica polega na tym, że te obrazy powstają z metali szlachetnych, czyli palladu lub platyny.

Sam proces wygląda podobnie, jak w przypadku cyjanotypii i innych technik reprodukcyjnych. Wybrany papier pokrywa się mieszanką światłoczułych chemikaliów, które według Tylera wyglądają jak kawa, naświetla się stykowo obraz, wywołuje się obraz i na końcu suszy. Sama technika naprawdę nie jest skomplikowana, ale efekt pozwala na uzyskanie bardzo ciekawych przejść oraz ciepłej, bardziej brązowej niż czarnej tonacji fotografii.

Wiele osób przycina arkusz papieru tak, by na odbitce było samo zdjęcie – bez marginesów z zaświetlonego materiału światłoczułego, lecz inni zostawiają tę naturalną ramę dla obrazu. W przypadku Taylora i jego odbitki zdjęcia ”Swim Cap”, stylizowanego na lata 30. XX wieku i wykonanego Hasselbladem 503, marginesy zostały zostawione.