Motocykl, fotografia i poczucie wolności, czyli charakter powojennej Europy

Kiedy Piergiorgio Branzi dotarł na południe Włoch, odkrył, że panuje tam bieda i zacofanie. Wszystko przez II wojnę światową. Fotograf wspominał w swoich pamiętnikach, że wszystko było archaiczne, a ulice i drogi były po prostu uklepaną ziemią. Wyglądało jakby czas tam stanął w dniu zakończenia wojny.

Fotografia była dla Branziego sposobem rozmowy ze światem. Dzięki swoim wizualnym opowieścią starał się przekazywać swoje myśli. W zbiorze zdjęć z wyprawy po Europie, fotograf pragnie zwrócić uwagę tak naprawdę nie na zniszczenia, ale na swoją nieświadomość i zdumienie. Piergiorgio nie rozumiał, jakim cudem tyle lat po wojnie tereny, które odwiedzał mogły pozostać w tak beznadziejnym stanie.

Dokumentalista zainteresował się fotografią w 1952 roku, po tym, gdy odwiedził wystawę prace Cartiera-Bressona. Kadry legendarnego fotografa ulicznego sprawiły, że Włoch zapragnął patrzeć na świat inaczej. Zdjęcia z pogrzebu króla Jerzego VI Windsora wywarły na nim ogromne wrażenie. Piergiorgio wspomina, że wyszedł z wystawy i kupił aparat. Tak po prostu.

Piergiorgio Branzi wydał książkę ze swoimi zdjęciami podróżniczymi, którą możecie zamówić za pośrednictwem strony internetowej.