Projekt Eyeborg rozpoczął się, kiedy filmowiec – Rob Spence – zadecydował po 26 latach, że chce mieć w swojej protezie oka kamerę. Tego zadania podjął się okulista Phil Bowen, który zaprojektował dwuczęściową obudowę sztucznego oko z elementami elektryki.
Następnym krokiem było zaangażowanie Kosty Grammatisa, utalentowanego inżyniera, który stworzy pierwszą na świecie kamerę zamontowaną w protezie oka. Na dodatek zrobił to na stole kuchennym Roba!
Stworzeniem systemu przekazywania danych między kamerą, a komputerem zajęła się firma RF-links, która na specjalne żądanie zamówienie autorów stworzyła mikro-transmiter na podstawie swoich dotychczasowych produktów. Został on ulepszony i zminiaturyzowany.
Ostatnią osoba, która dołączyła do zespołu był inżynier Martin Ling, który odegrał kluczową rolę w poskładaniu całego projektu w całość. Jego zadaniem było połączenie malutkiej bateryjki, kamery oraz transmitera w taki sposób, by oko Roba mogło bez problemu przekazywać dane do odbiornika.
