Rafał Hypś zdradza nam, jak fotografował mgliste oblicze Dubaju

Rafał Hypś fotografuje amatorsko od 2010 roku. 4 lata później zamieszkał w Dubaju, lecz dopiero pod koniec minionego roku udało mu się odkryć fotograficzny potencjał tego wielkiego miasta. Z zamiłowania zaczął doskonalić swoją technikę i uczestniczyć w warsztatach. Według niego Dubaj ma bardzo wiele do zaoferowania fotografom, zwłaszcza tym, którzy upodobali sobie architekturę, fotografię uliczną oraz krajobraz.

Artysta wspomina w rozmowie z nami, że przez różnych śmiałków, którzy na własną rękę wspinają się na wieże Dubaju bez zabezpieczenia i zgody, stracił dostęp do Cayan Tower – ponad 300-metrowej wieży, z której można było uzyskać widok na Marinę i Jumeirah Lake Towers.

Nie zniechęciło go to jednak do dalszych prób. Do niektórych punktów dostał się dzięki zgodom zarządzających budynkami, które zaczął załatwiać kilka tygodni przed realizowaniem projektu.

Do zwiększenia prawdopodobieństwa sukcesu trzeba obserwować prognozy pogody. Istotna jest tutaj nie tylko kwestia temperatury samego powietrza, ale również jego wilgotność i temperatura skraplania. Mgła w Dubaju pojawia się tylko we wczesnych godzinach porannych.

• Zwykle o 7:30 jest już po wszystkim. Często mgła pokrywa budynki do wysokości około 60. piętra, co nawet w mieście pełnym wieżowców stanowi olbrzymie ograniczenie – tłumaczy Rafał.

Zdjęcia, które widzicie, Rafał robił z wysokości ponad 40 pięter. Oczywiście nie zawsze udawało mu się ująć odpowiednie kadry, ponieważ widoczność była zbyt niska. Wyjątkowym okresem dla fotografa był grudzień 2016 roku, kiedy to mgła występowała aż przez 6 dni. Najlepsze zdjęcia udało mu się zrobić dopiero w sylwestrowy poranek.

Hypś zwraca uwagę na to, że najlepsze zdjęcia udało zrobić się osobom, które mieszkają na wysokich kondygnacjach wież Dubaju. Wydaje się to naturalne, ponieważ w nieskończoność mogą oni wracać w to samo miejsce i obserwować miasto o dowolnej porze roku i dnia.

Rafał realizował zdjęcia przy użyciu aparatu Canon EOS 5D Mark III oraz obiektywu Canon EF 17-40 f/4 L. W swojej fotografii wykorzystuje łączenie zdjęć w panoramy, HDR-y oraz zajmuje się techniką digital blendingu. Polega ona na ręcznym łączeniu kilku ekspozycji do osiągnięcia idealnego efektu. Zdjęcia mają różne czasy naświetlania lub są nawet wykonane o różnych porach dnia, co pozwala uzyskać efekt zjawiskowo oświetlonej sceny.

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autora.