Wspaniałe kadry z epoki wiktoriańskiej. Tak kiedyś wyglądało życie

Epoką wiktoriańską nazywa się czas rządów królowej Wiktorii Hanowerskiej. Panowała ona aż 64 lata – to zaledwie 6 lat krócej niż Elżbieta II, lecz w XIX wieku stanowiło to jeszcze większy wyczyn. Wówczas medycyna nie była tak rozwinięta, a zmiany polityczne następowały w innych częściach Europy bardzo często.

Za panowania Wiktorii Hanowerskiej rozpowszechniło się powiedzenie, że "nad Imperium Brytyjskim nigdy nie zachodzi słońce". Ten okres był niesamowity zwłaszcza przez liczne przemiany społeczno-gospodarcze oraz przemysłowe. Można śmiało pokusić się, że był to złoty okres Wielkiej Brytanii – sytuacja polityczna była stabilna, a ludzie się bogacili. Rósł dobrobyt, a granice Imperium były wówczas największe w historii.

Najlepiej o tym, że w Wielkiej Brytanii żyło się wspaniale, świadczy skok demograficzny w ostatniej dekadzie XIX wieku. Wówczas populacja Anglii i Walii zwiększyła się prawie dwukrotnie, osiągając szczytowo ponad 30 mln ludzi. O ile na wyspach było dobrze, tak kolonie cierpiały – w Indiach szalał głód, a nierówności społeczne stawały się coraz bardziej widoczne. Biedotę i zamożnych oddzielała gruba kreska.

Mieszkańcy wiktoriańskiej Wielkiej Brytanii, głównie w rozumieniu elit, byli zmuszani do rygorystycznej moralności i ukrywania uczuć. Jeśli słyszeliście kiedyś żarty o pokazaniu kostki lub ściągnięciu rękawiczki jako zachęty seksualnej, musimy was zdziwić. To wcale nie były żarty, a prawdziwy brytyjski styl życia.

Tematy związane z seksem były absolutnie zakazane, mówienie o ciąży było niedozwolone, a co więcej – publiczne powiedzenie o czyjejś nodze mogło spotkać się z ogromnym oburzenie. Jeśli czytaliście lub oglądaliście ekranizację "Bridgertonów", będziecie mieć namiastkę tego, jak wyglądało życie. Tak naprawdę było jeszcze gorzej. A żeby było zabawniej, w epoce wiktoriańskiej znacznie rozwinęła się prostytucja, a choroby weneryczne były na porządku dziennym.

Interesujące są jednak podwójne standardy. O ile kobiety były ganione publicznie za rozwiązłość i wręcz ukrywane, tak panował kult męskości. Co więcej, męskie potrzeby seksualne były uważane za normalne, a homoseksualizm karany więzieniem był tylko w niskich klasach społecznych. Nierzadko elity bawiły się na tajemnych orgiach, choć na co dzień świeciły przykładem nieskazitelnej moralności.