Lisy bengalskie to niewielkie psowate, które występują w Indiach, Pakistanie i Nepalu. Nawet dorosłe osobniki są dość małe. Długość ich ciała bez ogona dochodzi jedynie do 60 cm, a waga do 3 kg. Ich cechą rozpoznawczą są długie, puszyste ogony – do 35 cm.
Wygląd tych zwierząt jest typowy dla lisów i trudno je pomylić z jakimkolwiek innym psowatym. Charakterystyczne jest jednak futro, które przyjmuje kolor piaskowo-pomarańczowy. Kity zaś mają czarne zakończenie i są bardzo bogate w futro.
Ten gatunek lisa nie jest znany z agresywnego drapieżnictwa, jak ich europejscy kuzyni. Te psowate żywią się głównie małymi ssakami, gniazdującymi niewielkimi ptakami oraz owadami. Co ciekawe, lisy bengalskie żywią się również pokarmami roślinnymi, np. ciecierzycą.
Ciąża u lisów bengalskich trwa 53 dni, a mioty są małe. Samice rodzą 2-4 młodych. Szczeniaki są bardzo aktywne i trzymają się razem. Arkaprava Ghosh ujął piękną sytuację zacieśniania więzi stadnych. Zobaczymy tam szczenięta bawiące się ze sobą i dające sobie całusy. Charakterystyczna pozycja ugiętego ciała na jednym ze zdjęć wskazuje na zainteresowanie zabawą. Język ciała lisów bengalskich pokrywa się z tym, zauważonym u innych psowatych.
