Zdjęcia rozpoznawcze USA z II wojny światowej odtajnione i opublikowane. Oto co skrywają
Zalogowani mogą więcej
Możesz zapisać ten artykuł na później. Znajdziesz go potem na swoim koncie użytkownika
Nie jest tajemnicą, że podczas II wojny światowej różna państwa prowadziły loty rozpoznawcze nad różnymi terytoriami. Amerykanie byli w tym wyjątkowo dobrzy. Wiele lat później nawet stworzyli specjalny film podczerwony, który pozwalał wykryć zakamuflowanego wroga. Zobaczmy, jak zaawansowana była technologia w połowie XX wieku.
Jednostki Powietrzne USA wykonały miliony zdjęć podczas II wojny światowej. Część z nich została po raz pierwszy pokazana publicznie, ponieważ wcześniej były utajnione. Archiwa zawierają zbiór 3600 kadrów lotniczych, które dokładnie pokazują, co się dzieje na dole. Wszystkie z nich zostały wykonane w latach 1943-1944 podczas stacjonowania wojsk USA w Anglii.
Fotografie lotnicze armii USA pokazują brytyjskie miasta po bombardowaniach Niemców, w tym m.in. Manchester. Co ciekawe, stadion drużyny Manchester United został zbombardowany w marcu 1941 r. Dopiero w 1949 trybuny Old Trafford ponownie zapełniły się miłośnikami piłki nożnej.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Jednostki rozpoznania fotograficznego (ang. Photographic Reconnaissance, PR) składały się nie tylko z żołnierzy obsługujących sprzęt fotograficzny, ale również z techników wywołujących materiały światłoczułe, ekspertów od odbitek oraz specjalistów biegłych w analizie zdjęć i ich interpretacji.
W historii marynarki powietrznej USA, która stacjonowała w Wielkiej Brytanii, wyróżniają się dwie grupy. Pierwsza z nich to Siódma Brygada Rozpoznania Fotograficznego Ósmej Armii Powietrznej, zaś druga to Dziesiąta Brygada Rozpoznania Fotograficznego Dziewiątej Armii Powietrznej. Ta pierwsza wykonała ponad 3 mln fotografii, w tym ujęła z powietrza atak na Normandię i przebieg Operacji Overlord.
Brygady fotograficzne były bardzo dobrze zorganizowane. Podczas rekonesansu fotografowie nie musieli wychylać się z samolotów, by robić zdjęcia. Aparaty wraz z zasobnymi magazynkami na materiały światłoczułe były zamontowane na stałe i odpowiednio ustawione, dzięki czemu można było niemal nieprzerwanie zbierać dane. Co więcej – doszło do takiego zautomatyzowania sprzętu, że to sam pilot robił zdjęcia, po prostu wciskając guzik.
W zależności od terenu i potrzeb rozpoznawczych, aparaty w samolotach były wyposażone w obiektywy o różnych ogniskowych. Niektóre umożliwiały większe zbliżenia, by wiedzieć, co się dzieje na ziemi, inne pozwalały na szerszy kat widzenia, by ująć odpowiednio ukształtowanie terenu.
Kolekcje zdjęć rozpoznawczych z połowy XX wieku pokazują dokładnie, w jaki sposób działały służby rozpoznawcze USA. Organizacja była na bardzo wysokim poziomie, o czym dowodzi zróżnicowanie kadrów i automatyzacja. Współczesny rekonesans prowadzony jest zupełnie inaczej, jednak dobrze wiedzieć, jakie były jego początki.
Marcin Watemborski, redaktor prowadzący Fotoblogii