blogi (strona 51 z 55)

Ziemia widziana z Kosmosu to obraz popularny i zarazem niezwykle piękny, ale też poruszający. Dzięki możliwościom, jakie dają nam obecne technologie możemy podziwiać naszą planetę z perspektywy astronautów i kosmonautów - a właśnie takie widzenie Ziemi jest definicją pojęcia "overview effect".

Kiedy w ubiegłym roku zainteresowaliśmy się poważnym obiektywem makro, decyzja była podyktowana głównie fotografią studyjną, ustawianą. Oczywiście, potrzebowaliśmy nowej jakości w reportażu, ale już wtedy planowaliśmy sesje, o których bez zawodowego macro mogliśmy pomarzyć. Wybór padł na Tokinę 100 f/2.8.

Jest takie miejsce w Berlinie - setki betonowych cokołów, które z satelity wyglądają jak sztuczny plaster miodu. To położony nieopodal Brandenburskiej Bramy pomnik pamięci Holokaustu. Trudny i piękny to symbol, gorzko-słodkie Żydom zadośćuczynienie. Wcale nie przypadkiem w tym miejscu zaczynam swą podroż po Berlinie, wiedząc, że tutaj się zakończy. Nie oznacza to wcale, że świat stanął w miejscu. Jedynie, że historia może kołem się toczyć.

Zastanawiasz się, co powoduje, że Twoje zdjęcia nie są tak dobre jak na okładkach magazynów? A może oglądasz takie okładki i mówisz: „Zrobiłbym to sto razy lepiej”? A myślałeś, dlaczego nie zrobiłeś? Może brakuje pomysłów?

Wsiadam do kapsuły czasu. Właściwie wchodzę do niej przez bramę. W nozdrza uderza mnie woń przystrzyżonych trawników, a w głąb parku Greenwich wsysa długa asfaltowa nitka. Na jej końcu człowiek staje w pokorze. Kurczy się i na moment nie przyjmuje tlenu. Widok jest niezwykły: obok biegnie zerowy południk, Meridian, a na wprost, po drugiej stronie Tamizy, rosną gmachy ze szkła i stali. Gdy przymknąć oczy, słychać tętent kopyt. Tu jeździł konno król Henryk VIII, gdy zastanawiał się nad papieskim rozwodem. Greenwich - muszę przyznać - jest dla mnie spiżarnią historii. Fotograf, prędzej czy później, traci w niej głowę.

Krzyśka spotkałem jadąc do domu. Słońce dawno już zaszło, zostawiając jednak wciąż niebieskie niebo. Kiedy zobaczyłem go stojącego w żółtym świetle reklamy, nie mogłem się oprzeć. Trzeba było zrobić to zdjęcie.

"Jak najlepiej zabezpieczyć nasz sprzęt?" - to pytanie często przewija się podczas szkoleń lub warsztatów. Czy lepszy będzie plecak, czy może torba? Nie ma uniwersalnej odpowiedzi na to pytanie i jak w przypadku większości podobnych pytań – pierwsza podstawowa i słuszna odpowiedź brzmi „To zależy…”

Choć jednemu z najsłynniejszych artystów XX wieku - Johnowi Lennonowi, zrobiono wiele zdjęć, to żaden inny obraz nie był tak kontrowersyjny i nie stał się tak znany, jak fotografia wykonana przez Annie Leibovitz w roku 1980.

Nazywał się Gerald Howson. W kwietniu 1959 roku przybył z Londynu do Lublina. Równie dobrze mógł spaść z Księżyca albo z bardziej odległej galaktyki. Ten niepozorny, nie mówiący po polsku Brytyjczyk znalazł się w samym środku renesansowego miasta, które wedle komunistycznego jadłospisu pożerała PRL-owska rzeczywistość. Howson chciał zasmakować tego ciasta. Nie miał zastrzeżeń do receptury. Jak mawiał, interesowało go wszystko, co nieangielskie. Było to w zasadzie jedyne kryterium jego fotograficznych polowań. Przypuszczam, że w Lublinie AD 1959 nieangielskości było pod dostatkiem.

Perkusista, który przewozi sprzęt na koncert, ma najwięcej do dźwigania ze wszystkich członków zespołu. Fotograf mody, który jedzie na zdjęcia, ma torbę ze sprzętem, case z lampami, statywy i zestaw blend. To najbardziej dotkliwe podobieństwo między fotografem a perkusistą. Czy coś jeszcze łączy tych dwóch?

Sarlota Ban, urodzona w 1982 roku na Węgrzech. Projektantka biżuterii, a od jakiegoś czasu także fotografka. Sarlota tworzy niesamowite, surrealistyczne fotomontaże psów ze schronisk na całym świecie.

Jako samozwańczy miejski aktywista poznański drugiej kategorii nie mogłem się powstrzymać przed napisaniem kilku słów o najnowszej wystawie fotografa, który jak może zaledwie kilka osób tutaj, tak intensywnie żyje miastem, ludźmi, codziennością (również ona może być wyszukana, lub tak można ją pokazać).

Cyfra bardzo ułatwia pracę, zarówno amatorom, jak i profesjonalistom. Producenci prześcigają się w ulepszaniu obrazu. Czy jednak to, że w XXI w. w produkcji księgowy jest ważniejszy od projektanta, nie prowadzi do błędnego koła?

Świat obiegła wiadomość, że Amazon postanowił zabłysnąć fotografii. Jak to wielka korporacja, postanowił zacząć od teorii. A konkretnie od patentów.

Czy nic nie znacząca niania z przedmieść zmieni historię światowej fotografii?

Wchodzę do Jerozolimy jedną z siedmiu bram. Każda z nich wita pielgrzyma jak swego. I choć jestem na Bliskim Wschodzie, czuję, że to miasto należy też do mnie. Jakbym nagle znalazł się przy rodzinnym stole. Jakbym wszedł na znajome z dzieciństwa podwórko. Wszyscy nosimy w sobie cząstkę Jerozolimy i nieważne, czy pochodzimy znad Wisły czy Jordanu. To miasto jest matecznikiem, a my jego dziećmi. Już pierwszego dnia wzięło mnie za rękę i poprowadziło w głąb siebie.

Dzisiejsze pokolenie 30-latków pamięta zapewne katalogi i prospekty, potocznie zwane żurnalami, przywożone zza żelaznej kurtyny. Były nieodłączną częścią dobrze wyposażonego salonu, przyozdabiały wersalki lub ławy w polskich domach. A jak wygląda fotografia mody dzisiaj?

Oficjalnej premiery nowego zaawansowanego kompaktu od Sony jeszcze nie było, ale wyciek danych, który pojawił się gdzieś w dalekiej Kanadzie, zdradza nam niemal wszystkie szczegóły na temat aparatu, którego poprzednie odsłony stały się hitami.

Mieszkam w Londynie, a mój serdeczny przyjaciel Jarek w miejscowości o pokrewnej nazwie - Lublin. Od otwarcia lotniska w Świdniku dzieli nas od siebie kilka kilometrów. Po wyjściu z hali przylotów wystarczy dwadzieścia minut jazdy samochodem, by zasiąść razem przy stole. Jego stole: on i ja. Starzy kumple z czasów ogólniaka. Przyjaciele na życie. Bracia.

Nazywany czasem w fotograficznym świecie "firmą od telefonów" Samsung konsekwentnie rozwija i modernizuje swoje portfolio aparatów i obiektywów. Wraz z premierą najnowszego bezlusterkowca dedykowanego amatorom ujrzeliśmy nowy, kitowy obiektyw stabilizowany typu zoom. Power zoom.

Fotografia nie powinna ukazywać rzeczywistości. Od tego jest lustro. Nie stawia na niej własnej pieczęci. Odwraca jedynie obraz i drwi z mózgu. Dlatego wymyślając aparat, cywilizacja rzuciła nam wyzwanie: idź i rób zdjęcia, ale nie kopiuj świata. Zostawiaj w kadrze kawałek siebie. Unikaj tanich sztuczek i kieruj się zasadą: więcej to mniej, a mniej to więcej. Gdy przykładam aparat do oka, pamiętam o tym cyrografie. Zdjęcia są wypadkową optyki, światła i czasu. To stan embrionalny, zaledwie początek. By mogły stać się czymś więcej, muszą zyskać własną tożsamość.

Myślisz, że prawdziwy fotograf to posiadacz lustrzanki? Chcesz zostać fotografem, ale nie stać Cię na drogi sprzęt? Masz telefon komórkowy? Jeśli na wszystkie pytania odpowiedziałeś słowem 'tak', koniecznie wpadnij do Torunia na warsztaty fotografii mobilnej 'EyeEm Masterclass'.

Jak w oryginalny sposób zaprezentować każdy zakątek świata? Fotograf Murad Osmann znalazł rozwiązanie tej zagadki tworząc serię zdjęć podróżniczych "Follow Me To". Choć sama idea nie wydaje się zbyt skomplikowana to zaciekawiła tysiące osób na całym świecie. Cóż to za pomysł i jak się zrodził?

Istotą fotografii nie jest rejestrowany obraz. To przede wszystkim rytuał, w jakim on powstaje, i jego osobiste przeżywanie. Odmian jest wiele. Co najmniej tyle, ile jest ludzi parających się tą sztuką. Są więc rytuały świadome i te przezroczyste. Jedne rzeźbią wrażliwość, inne karmią instynkt fotograficznym fast foodem. Nie chcę wydawać osądów, bo każdy fotograf dokonuje własnego wyboru. Wszyscy natomiast dzielimy ze sobą tę samą przestrzeń. Choć generalnie robi się w niej ciaśniej, działamy równolegle, nie wchodząc sobie w drogę. To ważna zasada foto-współ-istnienia.

Przepis na dobre zdjęcie?