Piękna przyjaźń staruszki i jej psa utrwalona na zdjęciach
Zalogowani mogą więcej
Możesz zapisać ten artykuł na później. Znajdziesz go potem na swoim koncie użytkownika
Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Te zwierzęta potrafią niemalże od razu nawiązać niesamowicie głęboką i bezwarunkową więź ze swoim opiekunem, która z czasem staje się jeszcze mocniejsza. Świetnym przykładem są te zdjęcia, na których fotograf ujął miłość psa i swojej babci.
Japoński fotograf Yasuto wykonał serię zdjęć, którą poświęcił miłości człowieka i psa. W głównych rolach występują: babcia fotografa oraz jej Shiba Inu. Staruszka i pies są nierozłączni. Przy czym zwierzę bywa bardzo urocze i ma ”mądry” wyraz pyska – charakterystyczny dla psiaków wszelkiej maści.
Shiba Inu to rasa psów, które są kuzynami rasy Akita Inu. Tej rasy był pies o imieniu Hachiko, który nieprzerwanie czekał przez 10 lat na powrót swojego pana. Zwierzę siadało przy stacji tokijskiego metra w dzielnicy Shibuya. Mieszkańcy doskonale znali Hachiko. Do tego stopnia, że po śmierci psa postawili mu pomnik. A dlaczego czekał i przychodził w to samo miejsce? To naprawdę piękna historia.
Hachiko został przywieziony przez swojego pana do Tokio w 1924 roku. Hidesaburo Ueno był profesorem na wydziale rolnictwa Uniwersytetu Tokijskiego. Hachiko odprowadzał go codziennie do stacji metra i czekał na niego wieczorami, aż wróci. W 1925 roku Ueno zmarł w pracy zupełnie niespodziewanie. Jego pies wciąż czekał, pojawiając się o tych samych godzinach każdego dnia.
Również w 1925 roku na stacji metra psa zauważył jeden ze studentów jego pana. Postanowił pójść za nim i trafił do dzielnicy Kobayashi, gdzie poznał całą historię. Co ciekawe, student opublikował spis psów rasy akita, których było wtedy w Japonii zaledwie 30. Były one również przedmiotem jego badań.
W 1932 roku jeden z artykułów napisanych przez wspomnianego studenta ukazał się w dzienniku ”Asahi Shimbu” i tym samym przysporzył niesamowitej popularności Hachiko. Pies bardzo szybko stał się symbolem japońskiej lojalności wobec rodziny. Powstały liczne rzeźby przedstawiające zwierzę, czekające na powrót swojego opiekuna.
Hachiko zdechł 8 marca 1935 roku przez robaczycę serca i płuc. Jego spreparowane szczątki są przechowywane w tokijskim Narodowym Muzeum Przyrody i Nuaki. Pies zyskał sobie przydomek ”chuken Hachiko”, co znaczy ”wierny pies Hachiko”. Na podstawie historii psa powstały filmy, bajki oraz książki dla dzieci.